เสวียนโหย่วบินขึ้นสู่ที่สูง ทำให้หลินซุ่ยอานมองเห็นภาพมุมสูงของทั้งโรงเรียนได้อย่างชัดเจน
“พี่ใหญ่ ตัวนกนี่พาบินเองเลยนะ กา” เสียงของเสวียนโหย่วดังขึ้นในความคิดของเธอ พร้อมความภาคภูมิใจปนอยู่เล็กน้อย
หลินซุ่ยอานนั่งอยู่ที่ที่นั่ง ยังคงก้มหน้าแกล้งทำเป็นอ่านหนังสือ แต่ในความคิดกำลังวิเคราะห์ผังโรงเรียนตามมุมมองของเสวียนโหย่ว
โรงเรียนมีผังแบบตัวอักษร “ฮุย” ลานกีฬาอยู่ตรงกลางสุด ตึกเรียนอยู่ทางทิศใต้ หอพักอยู่ทางทิศเหนือ ทางทิศตะวันตกคือตึกทดลองและหอสมุด ทางทิศตะวันออกคือตึกธุรการ
ร้านสะดวกซื้อ โรงอาหาร ห้องพยาบาล และหอประชุมใหญ่ กระจายอยู่ตามมุมทั้งสี่ของโรงเรียน
ผังการกระจายตัวโดยประมาณของโรงเรียน
เสวียนโหย่วบินวนรอบโรงเรียนหนึ่งรอบ บินไม่เร็วนัก เพราะกลัวว่าถ้าเร็วไปหลินซุ่ยอานจะมองไม่ทัน
“พี่ใหญ่ ดูผังชัดแล้วหรือยัง กา?”
“แหม อือ” หลินซุ่ยอานแกล้งไอเบา ๆ ตอบรับเบา ๆ
“งั้นตัวนกจะไปตึกธุรการแล้วนะ กา” เสวียนโหย่วพูดจบก็กระพือปีกพลิ้ว บินตรงไปทางทิศตะวันออก
ตึกธุรการมีทั้งหมดสามชั้น เสวียนโหย่วลงจอดที่ขอบหน้าต่างห้องทำงานหลังหนึ่งบนชั้นหนึ่ง แล้วกะโผล่ศีรษะเข้าไปมอง ข้างในมีครูอาจารย์นั่งทำงานกันอยู่หลายคน บ้างก็ตรวจงาน บ้างก็เปิดดูแผนการสอน ไม่มีใครเงยหน้าขึ้นเลย
เสวียนโหย่วบินไปที่หน้าต่างบานที่สอง ฉากข้างในก็คล้าย ๆ กัน
บานที่สาม บานที่สี่ บานที่ห้า......ล้วนเป็นครูกำลังทำงาน แม้แต่คนคุยกันก็ไม่มีสักคน
“พี่ใหญ่ ชั้นหนึ่งไม่มีของพื้นแดงขอบทองเลย กา” เสวียนโหย่วกระซิบเบา ๆ