ถ้าพนักงานเสิร์ฟถูกฮั่วเจียวซื้อได้ ฮั่วซางก็ซื้อได้เหมือนกัน
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
“คุณหนูฮั่ว จัดการเรียบร้อยแล้วค่ะ ตอนนี้คุณจะไปเลยไหมคะ?”
พนักงานเสิร์ฟเคาะประตูห้องส่วนตัวที่ฮั่วเจียวจองไว้ ก่อนเอ่ยอย่างนอบน้อม
ฮั่วเจียวได้ยินแล้วก็ขมวดคิ้วด้วยความงุนงง เฉียนลี่เซิน ไอ้บ้านนอกนั่นเสร็จเร็วขนาดนี้เลยหรือ?
“จบแล้วเหรอ?”
พนักงานเสิร์ฟยิ้มอย่างงดงามและนอบน้อม “คุณเฉียนบอกว่าตอนนี้เป็นจังหวะถ่ายภาพที่ดีที่สุดค่ะ เลยเชิญคุณหนูฮั่วไปชม”
ฮั่วเจียวหัวเราะ ไม่รอช้าอีกต่อไป ดวงตาเป็นประกายขณะหยิบโทรศัพท์เดินตามไป หน้าจอโทรศัพท์เปิดโหมดถ่ายภาพไว้แล้วด้วยซ้ำ
เธอแทบอดใจรอภาพเด็ดที่จะได้เห็นต่อจากนี้ไม่ไหว ด้วยใบหน้าจิ้งจอกยวนใจของฮั่วซาง คงมีคนไม่น้อยอยากเห็นคลิปแบบนั้นของเธอแน่!
ฮั่วเจียวเดินฉับ ๆ บนรองเท้าส้นสูง สีหน้าเบิกบานพลางผลักประตูห้องส่วนตัวเข้าไป ส่วนฮั่วซางยืนรออยู่ตรงข้าม เมื่อรอครบสิบนาที เธอก็เดินไปเปิดประตู
“เฉียนลี่เซิน คุณบ้าไปแล้วหรือไง? ฉันคือฮั่วเจียว!”
“ฉันไม่สนหรอกว่าเธอเป็นใคร วันนี้ฉันมาเล่นกับผู้หญิง! ใครเข้ามาในนี้ ก็เป็นเหยื่อของฉันทั้งนั้น!”
“เฉียนลี่เซิน ถ้าคุณกล้าทำกับฉันแบบนี้ ฉันจะทำให้คุณอยู่ในวงการธุรกิจไม่ได้อีก... อ๊าย!”
ภาพที่ปรากฏตรงหน้าเป็นเสื้อผ้าขาดวิ่นกับร่างกายที่พันเกี่ยวกัน ฮั่วซางรู้สึกว่าดวงตาตัวเองสกปรกไปหมด
เธอยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเย็นชา เอ่ยถากถางว่า “ฮั่วเจียว ขอให้วันนี้สนุกนะ”
พอได้ยินเสียงฮั่วซาง ฮั่วเจียวก็รีบหันกลับมา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและวิงวอนขอความช่วยเหลือ เธอไม่เคยคิดเลยว่าเฉียนลี่เซินจะกล้ายื่นมือมาถึงตัวเธอ!