โรงพยาบาลโรคจิตกับบทเรียนสังหารเทพ

ตอนที่ 29 สิบปี

6 นาที· 1.5K คำ

ดาบของหลินชีเย่แทงทะลุหน้าผี แต่ไม่ใช่สาเหตุที่ราชันหน้าผีกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

สิ่งที่ทำให้ราชันหน้าผีส่งเสียงร้องโหยหวนสุดหัวใจจริงๆ คือดวงตาของหลินชีเย่ ภายใต้แสงทองที่ร้อนระอุนั้น หน้าผีเหมือนเทียนที่ถูกเปลวไฟหลอมละลาย ค่อยๆ สลายไปอย่างรวดเร็ว

แม้แสงทองนี้จะปรากฏเพียงชั่วพริบตา แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ราชันหน้าผีที่กำลังจะตายอยู่แล้วหมดสิ้นชีวิต

ในที่สุด ภายใต้สายตาของหลินชีเย่ หน้าผีนั้นก็แข็งตัวเป็นก้อนวัตถุกึ่งของแข็งยับยู่ยี่ ไม่เห็นร่องรอยของหน้าผีอีกต่อไป

ในเวลาเดียวกัน หลินชีเย่รู้สึกได้ถึงกระแสอนอุ่นไหลผ่านมือที่ถือดาบ ค่อยๆ ไหลเวียนเข้าไปในร่างกายของเขา

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ยกเท้าเหยียบร่างของราชันหน้าผีใต้ฝ่าเท้า แล้วดึงดาบตรงออกมา

คิดอยู่นิดหน่อย แล้วก็ก้มลงเก็บก้อนหน้าผีสีซีดนั้นขึ้นมา รู้สึกเพียงตาดำมืดลง เกือบจะล้มลงกับพื้น

แม้จะมีผู้ร่ายรำแห่งราตรีคอยเสริมพลัง แต่หลังจากผ่านการต่อสู้อันตื่นเต้นและเสี่ยงภัยระดับสูงเช่นนี้ พละกำลังของหลินชีเย่เองก็หมดไปมาก สิ่งสำคัญที่สุดคือการใช้งานดวงตาเซราฟสองครั้ง ทำให้พลังจิตที่น้อยอยู่แล้วของเขาถูกดูดจนหมดสิ้น ตอนนี้เดินยังลำบาก

อย่างที่จ้าวคงเฉิงพูด ด้วยระดับของเขาในตอนนี้ การเผชิญหน้ากับราชันหน้าผีมีแต่ทางตาย

ถ้าไม่ใช่เพราะผู้พิทักษ์รัตติกาลทำให้ราชันหน้าผีบาดเจ็บสาหัสก่อน ถ้าไม่ใช่เพราะจ้าวคงเฉิงใช้ชีวิตฟันราชันหน้าผีจนพัง แม้เขาจะมีดวงตาเซราฟและ [ผู้ร่ายรำแห่งราตรี] ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของราชันหน้าผีได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป