กุรุกๆ
หัวของราชันหน้าผีร่วงหล่นลงพื้น
ร่างของจ้าวคงเฉิงโซเซแล้วก็ล้มลงตรงๆ
หลินชีเย่มีสายตาว่องไว รับร่างของจ้าวคงเฉิงไว้ได้อย่างมั่นคง จนกระทั่งถึงตอนนี้ เขาถึงได้รู้ว่าร่างกายของจ้าวคงเฉิงแย่แค่ไหน
รอยข่วน รอยกระแทก รอยฟกช้ำ... ในการรับรู้ทางจิตวิญญาณของหลินชีเย่ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย เลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้แอ่งน้ำโคลนใต้ตัวเขาเปื้อนไปเกือบครึ่ง กระดูกในร่างกายเขาหักอย่างน้อยห้าหกชิ้น หลินชีเย่ไม่สามารถจินตนาการได้ว่าจ้าวคงเฉิงยืนขึ้นมาได้ยังไงภายใต้บาดแผลร้ายแรงขนาดนี้
ที่แย่ที่สุดคือ หลินชีเย่รับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าร่างกายของจ้าวคงเฉิงกำลังเสื่อมถอยอย่างรวดเร็ว พลังชีวิตของเขาเหมือนกับไฟที่เหลืออยู่ในเถ้าถ่าน ค่อยๆ อ่อนลงเรื่อยๆ...
หลินชีเย่นั่งลงข้างๆ จ้าวคงเฉิงอย่างหมดหนทาง "ร่างกายแก..."
"แค่กๆๆ... ไม่เป็นไร แค่ผลข้างเคียงจากการระเบิดศักยภาพอย่างรุนแรง"
"ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป แกจะตาย"
"ฉันรู้"
"ตายก็ไม่เป็นไรเหรอ?"
"เหอะๆๆๆ..." จ้าวคงเฉิงอยากจะหัวเราะ แต่หัวเราะไปได้ครึ่งทางก็ไอเป็นเลือดอีก "ไม่ขาดทุน อย่างน้อยก่อนตายก็ได้ลองสัมผัสแดนต้องห้ามดูสักครั้ง แล้วก็..."
"แล้วก็อะไร?"
"แล้วก็ฉันทำได้ ใช้ดาบฟันสู่ห้วงเหว เปื้อนเลือดทั่วท้องฟ้า" จ้าวคงเฉิงยื่นมือสั่นๆ ไปล้วงโคลนใต้ตัว แล้วก็ได้เลือดมาเต็มมือ "เลือดออกขนาดนี้ ถึงจะเปื้อนท้องฟ้าไม่ได้ ก็คงเปื้อนพื้นดินได้เป็นแน่"