ของขวัญนี้ ล้ำค่าเกินไปแล้ว
แผ่นดินที่สามารถให้กำเนิดกฎ ทั้งโลกนี้อาจมีอยู่ไม่กี่แห่ง ถ้าปล่อยให้เทพธานีอื่นรู้ข่าวนี้ คงจะฆ่ากันถึงตายเพื่อแย่งชิง แต่นิคส์เก็บมันไว้จนถึงวันนี้ ถึงขั้นยอมสางผมของเมอร์ลินจนเกลี้ยง เพื่อส่งต่อให้หลินชีเย่…
นี่คือสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่เธอจะมอบให้หลินชีเย่ได้
"ขอบคุณครับ แม่"
หลินชีเย่ยืนนิ่งอยู่ครู่ใหญ่ กลืนคำขอบคุณทั้งหลายเอาไว้ในใจ แล้วเปล่งคำนี้ออกมาอย่างจริงใจ
สำหรับเขา นิคส์ไม่ใช่แค่ผู้ป่วยธรรมดาอีกต่อไป แต่กลายเป็นแม่แท้ ๆ ของเขาไปแล้ว แม้จุดเริ่มต้นของทุกอย่างจะเป็นแค่คำว่า "แม่" ธรรมดา ๆ เพียงสองคำ แต่ตอนนี้ คำโกหกที่บริสุทธิ์และใจดีนั้น กลายเป็นความจริงไปเรียบร้อยแล้ว
ระหว่างแม่ลูก หลินชีเย่ไม่อยากพูดคำขอบคุณมากมาย ทุกความดีที่นิคส์มีให้เขา ถูกเขาเก็บไว้ลึกในใจ
นิคส์ยิ้ม แววตาเต็มเปี่ยมด้วยความเอ็นดู
"โจวผิง ตัดสินใจแล้วหรือยัง" เธอหันไปถามโจวผิง
โจวผิงจ้องมองหลินชีเย่เงียบ ๆ ชั่วอึดใจ แล้วพยักหน้า
"ตัดสินใจแล้ว ดาบของฉัน ยืมให้เธอได้" เขากล่าว
เหตุผลที่โจวผิงลังเล ท้ายที่สุดก็เพราะเขาไม่กล้าไว้ใจนิคส์อย่างถ้วนถี่ แต่เมื่อหลินชีเย่เดินออกจากดักแด้และได้ยินบทสนทนาของทั้งสอง เขาก็เลือกที่จะช่วยนิคส์ครั้งหนึ่ง
จากความล้ำค่าของแผ่นดินที่นิคส์มอบให้หลินชีเย่ โจวผิงยืนยันได้ว่า นิคส์เห็นหลินชีเย่เป็นลูกแท้ ๆ ของเธอจริง ๆ