“ความเป็นไปได้……”
โจวผิงขมวดคิ้ว จมอยู่ในความคิด
“งั้นฉันต้องทำอะไรบ้าง?”
นิคส์มองเข้าตาโจวผิง แล้วเอ่ยช้า ๆ “ฉันต้องการดาบหนึ่งเล่ม”
“ดาบหนึ่งเล่ม?”
“หลังจากที่ฉันกลับไปยังโอลิมปัส อาจจะเกิดเรื่องที่……ไม่น่าพอใจขึ้น” นิคส์กล่าวอย่างสงบ “ตอนนี้ฉันเป็นแค่ดวงวิญญาณ ไม่มีร่างเทพ ถ้าลงมือสู้กับพวกเขาก็ไม่สะดวกนัก
ดังนั้น ฉันจึงต้องการดาบฟันเทพเล่มหนึ่ง”
โจวผิงขมวดคิ้วขึ้น “นายจะบุกไปสังหารในเทพธานีกรีก?”
“จ้” ดวงตาของนิคส์เปล่งประกายฆาตจาง ๆ ออกมา “หนี้เลือด ย่อมต้องชำระด้วยเลือด”
“พวกเทพนอกโลกนั่น ไม่มีใครดีหรอก” โจวผิงกล่าวจริงจัง
สิบสองปีก่อน เกอาเคยบุกรุกต้าเซี่ยมาครั้งหนึ่ง และยังส่งผลให้ทั้งเมืองชางหนานถึงกับล่มสลาย สองปีก่อน โพไซดอน ฮาดีส และพวกก็บุกมาอีกครั้ง ถ้าไม่ใช่เพราะเหล่าเทพแห่งต้าเซี่ยกลับคืนมา คงเป็นอีกหนึ่งหายนะ
ในสายตาของต้าเซี่ย เหล่าเทพกรีกถูกจดไว้ในลำดับต้น ๆ ของบัญชีดำมานานแล้ว
“ฉันเห็นด้วย”
“ในแง่หนึ่ง มันก็เป็นเรื่องดีต่อต้าเซี่ยเหมือนกัน” โจวผิงไตร่ตรอง
นิคส์จ้องมองโจวผิง “หนึ่งกระบี่ฟันเทพของนาย ฉันเห็นมาแล้ว นั่นคือดาบที่ตระการตาที่สุดตั้งแต่ร้อยปีที่ฉันเคยเห็นมา……
ฉันคือเทพผู้สร้างราตรี ส่วนนายคือเซียนกระบี่แห่งมวลมนุษย์ ถ้าทั้งสองเราจับมือกัน โอลิมปัสจะต้องเผชิญกับครั้งแรกของโลกที่ไม่เคยมีมาก่อน……คืนแห่งการล่มสลายของเหล่าทวยเทพ