รู้สึกถึงพลังดาบสยองที่พุ่งเข้ามาตรงหน้า บรรดาผู้บริหารระดับสูงทุกคนต่างกลืนน้ำลายลงคออย่างเงียบ ๆ
เฮ่อซิงเหวินมองอย่างตะลึงงันไปที่ร่างหนุ่มคนนั้น และรัศมีอันทรงพลังที่แผ่ออกมาจากร่างของอีกฝ่ายอย่างเล็ดลอด ทั้งร่างแข็งค้างอยู่กับที่ทันที
ไม่ใช่ว่าโจวผิงฟันเทพจนหลอมร่างเป็นธรรมไปแล้วเหรอ?!
ทำไมถึงโผล่มาอีกครั้งแบบนี้!
หรือว่านี่คือข่าวปลอมที่เย่ฟ่านทิ้งไว้?
ไม่ใช่แค่พวกเขา แม้แต่จั่วชิงที่ยืนอยู่ข้างโจวผิงก็ยังตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง
เขาเพิ่งกลับมาจากร้านอาหารบ้านๆ ลุงสาม เดิมทีเขาคิดว่าหลังจากส่งสารของเย่ฟ่านจบ โจวผิงคงจะอยู่อย่างเงียบสงบที่นั่นจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต แต่ไม่คิดเลยว่าเพียงชั่วเวลาเท่านี้ เขากลับถือดาบบุกมาถึงกองบัญชาการผู้พิทักษ์รัตติกาล พร้อมระบุชื่อตรง ๆ ว่าให้ตัวเองได้เป็นผู้บัญชาการใหญ่แทน?!
มันต่างจากที่เขาคิดไว้โดยสิ้นเชิง!
"โจวผิง นี่เป็นเรื่องภายในของพวกเราผู้พิทักษ์รัตติกาล เธอไม่ควร..." เฮ่อซิงเหวินกลืนน้ำลายลงคอ อยากจะชี้ว่าโจวผิงไม่มีสิทธิ์ยุ่งกับเรื่องนี้ แต่พูดไปได้ครึ่งคำ เงยตาที่แล่นมาอย่างเงียบสงบก็ตกลงมาบนตัวเขา
ดวงตาของโจวผิงเบิกแคบลงเล็กน้อย แผ่เจตนาสังหารออกมาบาง ๆ
ทั้งร่างของเฮ่อซิงเหวินสั่นสะท้าน!
ชั่วขณะนั้น เขารู้สึกเหมือนสมองขาวโพลนไปหมด น้ำเงินคลื่นดาบไม่รู้จบอาบท่วมเข้ามาในจิตใจ สติของเขาเปรียบดังใบไม้ร่วงที่ล่องลอยกลางทะเล ถูกคลื่นดาบตัดผ่านอย่างบ้าคลั่ง ไม่มีแม้แต่โอกาสต่อต้าน