ลู่หลีเงยหน้าขึ้นมอง
ลูกบาศก์สีดำเกาะติดอยู่บนเพดานอย่างแน่นิ่ง ชิดกับโคมไฟระย้าที่ส่องแสงสว่างเจิดจ้า ดูราวกับของประดับไร้พิษภัยที่แขวนอยู่สูงลิบ
ลูกบาศก์อยู่ห่างจากพื้นมาก นอกจากจะประกาศกฎแล้ว ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ อีก
ห้องชั้นล่างเต็มไปด้วยหุ่นเชิดเบียดเสียดกันจนมองไม่เห็นว่าในตำแหน่งสมมาตรกันจะมีลูกบาศก์สีดำแบบเดียวกันอยู่หรือไม่
ลู่หลีหันกลับไปมองประตูห้องที่ปิดอยู่
ไม่มีรูกุญแจ เป็นเพียงประตูธรรมดาบานหนึ่ง ดูเหมือนแค่ผลักออกก็จะกลับไปยังห้องรับแขกที่จี้เซวียนอยู่ได้
“ส่วนที่หายไปในห้องแบ่งแยกกันอย่างชัดเจน มีทั้งหมดสามจุด” กู้ยวี่ชูพิจารณาห้องชั้นบนตามคำขอของลูกบาศก์ บนพื้นและตามมุมห้องมีกองรูปทรงสามมิติไม่สม่ำเสมอซึ่งมีสีและเนื้อหาเฉพาะ “เอาไปประกอบตรงตำแหน่งที่เว้นว่างบนผนังก็จะต่อให้สมบูรณ์ได้ แต่ไม่รู้ว่าห้องชั้นบนกับชั้นล่างจะเชื่อมถึงกันได้อย่างไร”