ลู่หลีกวาดตามองข้อความในไลฟ์สด ก่อนข้อความแรกจะชวนให้เขาหวนคิดถึงเรื่องเก่า
ป๋อซือเคยพาเขาไปยังสถานที่กลับชาติมาเกิดในยมโลก
ลู่หลีคิดอย่างเสียดาย แม้จะไม่ได้อยู่ที่นั่นนานนัก แถมยังดูตึกทั้งสามหลังไม่ครบด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงการเดินออกจากตึกไปดูว่ายมโลกมีหน้าตาเป็นอย่างไร เขาก็ถูกป๋อซือพาตัวกลับไปเสียก่อน
แต่เขายังพอจำได้เลือนรางว่า ผีกับคนที่ยังมีชีวิตอยู่มีวิธีพบกันได้จริง ๆ ตอนนี้ข้อความนี้ช่วยเตือนความจำให้ชัดเจนขึ้นอีกหน่อย
ข้อความที่เหลือบางส่วนตรงกับความคิดของเขา สภาพจิตใจของจี้เซวียนย่ำแย่มาก แถมยังป่วยด้วย
หากการคาดเดาก่อนหน้านี้ถูกต้อง เมื่อเติมประโยคที่ตัวประหลาดพึมพำให้สมบูรณ์แล้ว บางทีอาจได้ความว่า “ต้องกินยา”
โจวฉู่เจี๋ยค้นของไร้ประโยชน์อยู่นาน เสียงรื้อถุงขนมในห้องชั้นล่างพลันเงียบหาย เขาหันกลับไปเห็นภาพที่ทำให้แผ่นหลังเย็นวาบ
ขนมบนพื้นถูกกินจนหมด เหลือเพียงถุงบรรจุภัณฑ์
ตัวประหลาดเริ่มกินเนื้อแล้ว
เขารีบเดินไปหาลู่หลีอย่างกระวนกระวาย “นายยังมีอารมณ์ดูข้อความในไลฟ์สดอีกเหรอ?”