ซูอวี่ถงถูกจางหลานอวี้ดันจนถอยไปชนกำแพง เธอบังคับอัศวินเหล็กก้มตัวลงฉับพลัน คว้าดาบศึกที่ถูกโยนทิ้งไปก่อนหน้านี้ขึ้นมา
นี่ถือเป็นการยอมรับฝีมือของจางหลานอวี้จากซูอวี่ถง
เมื่อเห็นดังนั้น จางหลานอวี้ก็ไม่ลังเล เตะทวนยาวที่อยู่บนพื้นให้ลอยขึ้น แล้วเอื้อมมือคว้าไว้ ก่อนฟันลงใส่ซูอวี่ถงในจังหวะต่อเนื่อง
เคร้ง—!!
ดาบศึกกับทวนปะทะกัน ส่งเสียงกังวานแผ่วเบา
ชั่วพริบตาถัดมา ซูอวี่ถงเก็บดาบ พร้อมถีบพื้นพุ่งออกไป ทุกคนแทบมองเส้นทางเคลื่อนไหวของเธอไม่ทัน
ซูอวี่ถงฟันออกไปสองดาบในพริบตา หลังดาบศึกวาดผ่านไป แสงดาบจึงวูบวาบขึ้น
—รวดเร็วล้วน ๆ ไร้กลเม็ดใด มีเพียงพรสวรรค์ที่ทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง
โครงสร้างกลไกบริเวณขาของอัศวินเหล็กที่จางหลานอวี้บังคับเสียหาย เขาเคยพยายามสกัดซูอวี่ถงไว้ แต่เธอเร็วเกินไป ทั้งยังเปลี่ยนทิศทางอย่างพิสดารอยู่บ่อยครั้ง ต่อให้จางหลานอวี้ทุ่มสุดกำลังก็ยังโจมตีไม่โดน
ในวินาทีนั้น จางหลานอวี้จำต้องยอมรับว่าเขากับซูอวี่ถงมีช่องว่างที่เห็นได้ชัดจริง ๆ
ท่วงท่าของจางหลานอวี้ช้ากว่าซูอวี่ถงอยู่ครึ่งจังหวะเสมอ ตอนนี้อัศวินเหล็กของซูอวี่ถงอ้อมไปด้านหลังเขาแล้ว เธอยกขาขึ้นอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนเตะเข้าที่แผ่นหลังของจางหลานอวี้
ตูม—
อัศวินเหล็กล้มลง ทั้งสนามเงียบกริบ
บางคนตะลึงกับพรสวรรค์อันไร้เทียมทานของซูอวี่ถง บางคนเสียดายแทนจางหลานอวี้ที่เก่งกาจไม่แพ้กัน แต่ไม่มีใครรู้สึกยินดีจนออกนอกหน้า
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร พวกเขาก็มองซูอวี่ถงเป็นตัวประหลาดเหนือคนทั่วไป เธอแข็งแกร่งเกินไป เย็นชาเกินไป ราวกับยืนอยู่ในฐานะยอดฝีมือผู้สูงส่ง
เมื่อจางหลานอวี้พ่ายแพ้ คำกล่าวที่ว่า “พรสวรรค์ไม่ได้ตัดสินทุกสิ่ง” ก็พังทลายลงในใจของผู้คนมากมาย
เอลินอร์ไม่รู้ว่าเดินมาอยู่ข้างเฉินชิงสวี่ตั้งแต่เมื่อไร เธอถอนหายใจแล้วพึมพำเสียงเบา “ความคมกล้าขนาดนี้ เกรงว่าสักวันจะย้อนมาทำร้ายตัวเธอเอง...”