วันต่อมา การทดสอบดำเนินต่อไป
เรื่องที่หวังอี้เฟยพ่ายแพ้ให้เฉินชิงสวี่เมื่อคืน มีเพียงจางหลานอวี้ที่รู้ คนอื่นไม่มีใครรู้เลย
ข้อแรก เพราะเฉินชิงสวี่ไม่ชอบโอ้อวด เขาเล่าเรื่องนี้ให้จางหลานอวี้ฟังคนเดียว ข้อสอง หวังอี้เฟยคิดว่าตัวเองประมาทเกินไป จึงไม่ยอมรับว่าตัวเองอ่อนกว่าเฉินชิงสวี่
ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปคงขายหน้ามาก
หวังอี้เฟยปรับอารมณ์ ก่อนทดสอบต่อ
คู่ต่อสู้คนถัดไปที่เขาเลือกคือเซี่ยซิวหยวน และเขาก็พ่ายแพ้อีกครั้ง
พื้นฐานของเซี่ยซิวหยวนแน่นกว่าหวังอี้เฟยมาก การเอาชนะได้จึงเป็นเรื่องสมเหตุสมผล
จากนั้นหวังอี้เฟยก็เลือกเฝิงอี้โจวกับสวี่จ้านตามลำดับ ทั้งสองมีพรสวรรค์เหนือกว่าเขา แถมยังขยันกว่า หวังอี้เฟยจึงแพ้รวดอย่างไม่ต้องสงสัย
“ต่อเถอะ เหลืออีก 4 รอบ” ถังหู่พูดเสียงเรียบ
สีหน้าหวังอี้เฟยหม่นหมอง เขาหมดอาลัยตายอยาก เมื่อไม่กี่วันก่อน ตอนผ่านการทดสอบรอบที่สอง เขายังฮึกเหิมเพียงใด ราวกับวันแห่งความมั่งคั่งรุ่งโรจน์อยู่ตรงหน้า กำลังกวักมือเรียกเขา
เพียงไม่กี่วัน ทุกอย่างกลับดิ่งลงเหว
“คนที่ผ่านรอบแรกได้มีแค่ส่วนน้อย” ถังหู่ปลอบ “ข้างหน้ายังมีการทดสอบรอบสองกับรอบสาม ตั้งใจฝึกให้ดี ความขยันชดเชยพรสวรรค์ได้”
หวังอี้เฟยได้ยินแค่ประโยคแรก ส่วนที่เหลือเขาฟังผ่านหูไปหมด
“ใช่สิ เฉินชิงสวี่ ตอนนี้นายชนะมา 2 รอบแล้ว ต่อให้โชคดีชนะเซี่ยซิวหยวนได้อีกครั้ง แต่นายจะเอาชนะเฝิงอี้โจวหรือสวี่จ้านได้สักคนไหมล่ะ?”
พอคิดแบบนี้ หวังอี้เฟยก็รู้สึกสมดุลขึ้นมาก ในที่สุดความอัดอั้นในใจก็คลายลง
หวังอี้เฟยเดินจากไป ถังหู่ได้ยินเสียงฝีเท้า จึงเงยหน้าขึ้นและเห็นซูอวี่ถงเดินเข้ามาอย่างไม่รีบร้อน
“มาพอดี การทดสอบของหวังอี้เฟยจบแล้ว ถึงตาเธอ” ถังหู่พูดเบา ๆ
ซูอวี่ถงพยักหน้า ดูไม่ค่อยกระตือรือร้นนัก
“เอลินอร์” เธอเอ่ยชื่อหนึ่งออกมาช้า ๆ
ถังหู่ครุ่นคิด ก่อนพยักหน้าแล้วแจ้งข่าวให้เอลินอร์ทราบ ไม่กี่นาทีต่อมา เอลินอร์ก็มาถึงสนามทดสอบ