วันนี้มีคนมามากมาย ดังนั้นของกินที่ทำจากพืชและสัตว์กลายพันธุ์ซึ่งเสิ่นเฮ่อกุยกับเจียงอวิ๋นถานนำออกมาจึงมีไม่น้อย
แต่เจียงอวิ๋นถานก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายมากนัก เพราะก่อนหน้านี้เธอเคยทดลองใช้ผลึกธาตุทั้งห้าเพาะปลูกพืชกลายพันธุ์ และได้ผลลัพธ์ขั้นต้นแล้ว
หากไม่มีอะไรผิดพลาด ขอแค่มีผลึกเพียงพอ เธอก็จะมีพืชกลายพันธุ์อย่างต่อเนื่องไม่มีขาด
เสิ่นเฮ่อกุยยื่นไม้เสียบเนื้อวัวกับพริกหยวกที่เพิ่งย่างเสร็จส่งให้เธอ “ลองชิมดูสิว่าเป็นยังไง”
เจียงอวิ๋นถานยิ้มพลางรับมา กัดคำหนึ่งแล้วพูดว่า “ไม่เลวนี่ ฝีมือปิ้งย่างของพี่ชายพัฒนาไปอีกขั้นแล้ว”
เสิ่นเฮ่อกุยพอใจแล้ว “ของเยอะแยะเลย เดี๋ยวพี่ย่างเพิ่มอีกหน่อย เก็บไว้ในมิติของเธอ อยากกินเมื่อไหร่ก็ค่อยกิน”
“ดีจ้ะ” เจียงอวิ๋นถานพยักหน้า ไม่รู้สึกว่ามีอะไรแปลก
เสิ่นเฮ่อกุยคิดว่าวันนี้คนมากันไม่น้อย ดังนั้นวัตถุดิบที่เตรียมไว้จึงมีแต่เกินพอดี ไม่ขาดแน่
จินเป่ามองจนน้ำลายแทบไหลอยู่ในพื้นที่ระบบ แต่โชคดีที่มันเป็นแค่ระบบเท่านั้น [เจ้านาย สุขสันต์วันเกิด!]
[เป่าสามารถเข้าร่วมงานเลี้ยงวันเกิดของเจ้านายได้ไหม?]
เจียงอวิ๋นถานเอ่ยอย่างสบายอารมณ์ “ฉันว่าที่แท้แกก็อยากกินเค้กกับปิ้งย่างของฉันสินะ”
[ฮี่ฮี่ ใช่แล้ว] จินเป่ากำมือสองข้างประกบกัน เอ่ยอย่างเกรงใจ
“รอเดี๋ยวนะ ฉันจะหยิบให้แกส่วนหนึ่ง” เจียงอวิ๋นถานอารมณ์ดี แถมตอนนี้คนก็เยอะขนาดนี้ เธอเลยไม่อยากแกล้งจินเป่า จึงหยิบให้มันส่วนหนึ่งโดยตรง
[อร่อย อร่อย อร่อยเกินไปแล้ว]
เจียงอวิ๋นถานยิ้มบาง ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ขณะที่ทุกคนกำลังสนุกสนานกลมเกลียวกันอยู่นั้น ที่ประตูก็มีคนเดินเข้ามาหลายคน หลายคนจึงพากันมองไปทางนั้น