ไม่รู้ว่าเหล้าที่ดื่มคืนนี้ทำให้เขาหัวปั่นหรือเปล่า เขาถึงได้ไม่อยากจากไปเลยสักนิด
เสิ่นเฮ่อกุยรู้สึกคอแห้งผาก วางคนลงบนเตียง ปลายนิ้วเรียวเกลี่ยเส้นผมบนใบหน้าของเธอ
คืนนี้ในสวนเต็มไปด้วยกลิ่นปิ้งย่าง เมื่อนึกได้ว่าอวิ๋นถานชอบความสะอาดมาโดยตลอด
เขาถามเสียงเบา "อวิ๋นถาน เธอเมาหรือเปล่า"
เจียงอวิ๋นถานได้ยินเสียงเขา ก็ลืมดวงตาพร่าเลือน แสงในแววตาเจิดจ้าดั่งดาวเต็มฟ้า
"เปล่านี่" เสียงเธอแผ่วเบา ฟังดูอ่อนหวานเป็นพิเศษ
"อยากไปอาบน้ำไหม เมื่อครู่มีกลิ่นควันน้ำมันลอยมาเยอะ คิดว่าเธอคงไม่ค่อยสบายตัว" เสียงของเสิ่นเฮ่อกุยก็อ่อนลงโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน
เจียงอวิ๋นถานกะพริบตาปริบ สติยังแจ่มชัด แต่ปฏิกิริยายังเชื่องช้าอยู่บ้าง เธอพูดเนิบนาบ "อาบสิ"
"เธอจัดการเองไหวไหม" เสิ่นเฮ่อกุยจ้องมองเธอไม่วางตา
เจียงอวิ๋นถานกุมมือเขาไว้ พูดอย่างจริงจัง "ไม่ไหว"
เสิ่นเฮ่อกุยรู้สึกวาบร้อนในใจ ทนการรบเร้าอันแสนทรมานนี้ไม่ไหว เอ่ยด้วยเสียงแหบพร่า "แล้วอวิ๋นถานต้องการอะไร"
"พี่ไปเป็นเพื่อนหน่อย" เจียงอวิ๋นถานเพิ่งพูดจบ ร่างทั้งร่างก็ถูกอุ้มขึ้นทันที
ทั้งสองหายตัวไปจากห้อง พริบตาก็มาอยู่ในมิติอัสนีสวรรค์ของเสิ่นเฮ่อกุย
และจุดที่พวกเขาลงพื้น ก็คือข้างบ่อน้ำพุร้อนพอดี
ไม่ทันที่เจียงอวิ๋นถานจะเอ่ยถาม เสิ่นเฮ่อกุยก็พูดขึ้นก่อน "ผมพบว่ามีบ่อน้ำพุร้อนอยู่ใกล้ๆ ก็เลยดูดซับอัสนีสวรรค์แถบนี้ไปก่อน"