อวี้เค่อพูดหยอกล้อว่า "ก่อนหน้านี้ไม่ใช่เบื่อจะตายกับการแกะสลักพวกนี้เหรอ? เอะอะก็โอดครวญตลอด ไหงตอนนี้ถึงหัวปักหัวปำไปได้ล่ะ?"
เฉียวเฉิงหมิงพูดเป็นนัยยะว่า "นายไม่เข้าใจหรอก มันช่วยฝึกพลังพิเศษของฉันได้ดีนัก"
อวี้เค่อเกิดความอยากรู้อยากเห็น เขาถามเซ้าซี้ "อะไรเหรออะไรเหรอ รีบบอกพวกเพื่อนหน่อยสิ"
เฉียวเฉิงหมิงเงยหน้าขึ้น พูดอย่างภูมิใจว่า "ฉันเจอว่าตอนเจียระไนเพชร นอกจากจะฝึกพลังพิเศษแล้ว ยังฝึกพลังจิตได้อีกด้วย"
เจียงอวิ๋นถานหยุดกัดมันเทศ แล้วมองไปที่เฉียวเฉิงหมิงพร้อมกับคนอื่น
เสิ่นเฮ่อกุยก็พูดขึ้นในตอนนี้ "ตอนฉันใช้พลังพิเศษทำเครื่องประดับ ก็รู้สึกว่าพลังจิตตัวเองเพิ่มขึ้นด้วย"
"โดยเฉพาะตอนซ่อมยานอวกาศ"
เจียงอวิ๋นถานคิดดู พลังจิตของเธอส่วนใหญ่เพิ่มขึ้นจากการจัดของในคลังสินค้าของตัวเอง
ส่วนช่วงเวลาอื่น เธอไม่ได้สังเกตชัดนักว่ามีอะไรบ้างที่ช่วยเสริมพลังจิตของเธอ
เพราะเมื่อไหร่ก็ตามที่มีเวลา เธอมักจะจัดของในคลังสินค้าตัวเอง และทำเรื่องจำพวกห่อลูกมุกให้เป็นกล่องสุ่มแล้วก็รื้อออกอยู่กับจินเป่าเสมอ
ดังนั้น เธอจึงไม่เคยสังเกตเลยจริง ๆ ว่าตัวเองใช้พลังพิเศษตอนไหนถึงจะเสริมพลังจิตได้
อวี้เค่อและคนอื่น ๆ ก็เข้าร่วมพูดคุยด้วย
สุดท้าย พวกเขาได้ข้อสรุปว่า ขอแค่พวกเขาใช้พลังพิเศษทำเรื่องที่ต้องใช้สมาธิจดจ่อ มันก็ช่วยพัฒนาพลังจิตได้ไม่มากก็น้อย
หลังจากเข้าใจเรื่องนี้แล้ว พวกเขาก็เร่งหาเรื่องที่ทำให้ตัวเองจดจ่อได้มาทำ