ทว่า หลังห่านขาวพวกนั้นไม่ได้ลากเลื่อนหิมะมาด้วย มีเพียงคนนั่งบนหลังพวกมันมา
ลุงไป๋ไม่ได้มาด้วย เพียงแต่ให้คนที่ช่วยดูแลห่านขาวมาบอกว่า หลังจากห่านขาวสี่ตัวนี้เห็นพวกเอิ๋นหลิงออกมาแล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็จะขอตามมาด้วย
เจียงอวิ๋นถานยิ้ม “ไม่เป็นไร ให้พวกมันอยู่ที่นี่เถอะ สัตว์กลายพันธุ์พวกนี้มีหัวคิด ไม่โจมตีคนอื่นโดยไม่มีเหตุ”
จากนั้น นางตามเสิ่นเฮ่อกุยขึ้นเลื่อนหิมะที่ลากโดยหมาป่ากลายพันธุ์ตัวหนึ่ง
ไม่นาน หมาป่ากลายพันธุ์ก็วิ่งไปข้างหน้า เลื่อนหิมะลากผ่านพื้นหิมะทิ้งรอยทางไว้เป็นทาง ๆ ความเร็วเพิ่มขึ้น เจียงอวิ๋นถานรู้สึกราวกับตนเองกำลังจะบินได้
ความเร็วรวดเร็ว แต่หมาป่ากลายพันธุ์ลากได้มั่นคงมาก
ในสภาพอากาศตอนนี้ การขับรถออกไปข้างนอกแทบเป็นไปไม่ได้ ดังนั้น ไม่เพียงแต่พวกเขา ทุกคนในฐานที่มั่นต่างก็หาวิธีเคลื่อนที่บนหิมะได้อย่างอิสระ
เพราะตอนนี้หิมะยังไม่แข็งตัวนัก ถ้าออกไป ก็ติดหล่มในหิมะได้ง่าย
ก่อนวันสิ้นโลกยังพอว่า หลังวันสิ้นโลกมา พวกเขาไม่รู้เลยว่าภายใต้หิมะมีอะไร
เจียงอวิ๋นถานมองหมาป่ากลายพันธุ์ข้างหน้าวิ่งบนหิมะราวกับอยู่บนพื้นราบ คิดว่าวิธีเลื่อนหิมะนี้ใช้ได้ แต่วิธีนี้ก็มีข้อจำกัดมากเกินไป
หนึ่งเป็นเพราะสิ่งที่อยู่ใต้หิมะอาจโจมตีหมาป่ากลายพันธุ์ สองคือเมื่อพบอันตราย ไม่สามารถรับประกันได้ว่าหมาป่าเหล่านี้จะฟังคำสั่งของพวกเขา