อู๋ฮุ่ยเดินมาจากด้านข้าง "วางใจได้เลย เรื่องจิ้งจอกสาวเลวคนนั้นเมื่อก่อนไม่มีทางเกิดซ้ำอีก"
เธอจ้องดุโจวไข่ "ไอ้พ่อเฒ่าลามกนี่ ถ้าดวงตาสองข้างไม่รู้จักอยู่นิ่ง ฉันจะควักมันออกมาให้"
โจวไข่หดคอลงเล็กน้อย บ่นพึมพำอะไรบางอย่าง "ทอมบอยนี่พูดแบบนี้ เหมือนฉันตั้งใจแอบดูเลยนะ..."
อู๋ฮุ่ยส่งสายตาเหยียบหยันมาให้หนึ่งวาบ
โจวไข่ปิดปากทันที ปากที่ขาดฟันหน้ากระชับเป็นเส้นตรง
หลินฟานไม่สนใจเรื่องทะเลาะของสองคนนี้ เขาเดินเข้าไปหาโจวไข่ ลดน้ำเสียงลง
"โจวไข่ หมอสวี่สำคัญมาก"
สีหน้าของโจวไข่เรียบนิ่งขึ้น รูม่านตาแนวตั้งสบเข้ากับสายตาของหลินฟาน หลินฟานเอ่ยต่อหน้าเขา "ชีวิตเธอ ชีวิตแก ชีวิตอู๋ฮุ่ย ห้ามเสียสักหนึ่งชีวิต"
"เข้าไปในป่าแล้ว เจออะไรที่สู้ไม่ได้ ก็อย่าฝืน"
"ตะโกนออกมาหนึ่งเสียงก่อน แล้วพาหมอสวี่วิ่งหนีไป"
"ช่วยชีวิตคนไว้มีค่ากว่าช่วยหน้าไว้ แกตะโกนออกมาเสียงดังแค่ไหน ฉันฟังได้ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน"
"รับทราบ"
จากนั้นหลินฟานหันไปทางกำแพงเมืองแล้วตะโกนเรียก "หลัวจง"
หลัวจงแหงนหน้ามองลงมาจากกำแพงเมือง
"ส่งคนสามคนตามพวกเขาเข้าป่าไปด้วย"
"เลือกคนที่ยิงปืนไม่แม่นหน่อย เข้าไปก็แค่ช่วยหาสมุนไพร ถ้าที่นี่ถูกโจมตีขึ้นมา..."
หลินฟานไม่พูดจบ หลัวจงรับคำแล้วลงจากกำแพงเมือง เรียกชื่อบอดี้การ์ดสามคน
เขาเข้าใจความหมายของหลินฟาน หากเจอภัยอันตราย นี่คือการใช้ชีวิตคนธรรมดาอย่างพวกเขาแลกกับการรักษาสวี่จือเซี่ย โจวไข่ และคนอื่น ๆ เอาไว้
แต่หลินฟานกลับประเมินบอดี้การ์ดแห่งตระกูลซูต่ำไป