ฉันทำคนทั้งจักรวาลน้ำลายสอด้วยอาหาร

ตอนที่ 16 ซามอยด์พูดได้แล้วหรือ?!

7 นาที· 1.6K คำ

หืม?

เย่จื่อหันขวับไปมอง ทั้งห้องมีเพียงเธอกับเจ้าตูบตรงหน้าเท่านั้น

“ไม่ต้องมองหาแล้ว ฉันเอง”

เสียงเดิมดังขึ้นอีกครั้ง

คราวนี้เย่จื่อได้ยินชัดแล้ว เสียงนั้นดังมาจากตรงหน้าเธออย่างเห็นได้ชัด!

เธอหันกลับไปมองเจ้าตูบตรงหน้า ดวงตาเบิกกว้างอย่างไม่อยากเชื่อ

ซามอยด์ในยุคดวงดาววิวัฒนาการจนพูดได้แล้วหรือ?!

“หมา...หมาก็พูดได้ด้วยเหรอ?”

เย่จื่อสำลักเพราะเสียงของซีเดอร์ที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน จนพูดติดอ่างไปหมด

ซีเดอร์: …

ใครเป็นหมากัน?

เขาคือหมาป่าหิมะแห่งทุ่งรกร้างที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ต่างหาก

“เธอคิดมาตลอดว่าฉันเป็นหมา ถึงได้พากลับมาด้วยใช่ไหม?” ซีเดอร์หรี่ตาสัตว์ลงเล็กน้อย จ้องเธอเขม็ง

ราวกับเพียงเธอพยักหน้า เขาก็จะพุ่งเข้ามาบีบคอเธอให้สิ้นลมหายใจ

เมื่อเห็นสายตาคมกริบของซีเดอร์ เย่จื่อก็รู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี เธอเบือนหน้าหนี ไม่กล้าสบตา

เธอคิดแบบนั้นจริง ๆ แถมยังเข้าใจว่าเขาเป็นสัตว์ชนิดเดียวกับสัตว์เลี้ยงที่เธอเคยมีอีกด้วย

“แค่ก งั้นนายไม่ใช่สัตว์เลี้ยงเหรอ?”

เย่จื่อพูดพลางรีบค้นหาข้อมูลในสมองกล

ซีเดอร์เหลือบเห็นท่าทางของเธอ จึงตอบตรง ๆ ว่า “ฉันเป็นมนุษย์สัตว์หมาป่าหิมะ”

เย่จื่อกำลังสนใจข้อมูลบนสมองกล พอได้ยินก็พยักหน้า “อ๋อ นายเป็นสัตว์...มนุษย์สัตว์เหรอ?!”

แถมยังเป็นหมาป่าอีก?!

เสียงของเธอสูงขึ้นทันที ดวงตาเบิกกว้างจ้องหมาป่าหิมะที่ยืนอยู่ตรงหน้า ซึ่งสูงเกือบเท่าเธอ

สิ่งมีชีวิตที่เคยมีอยู่แค่ในภาพยนตร์กับนิยายไซไฟ ตอนนี้กลับกลายเป็นเรื่องจริงแล้วงั้นหรือ?

ตั้งแต่เขาเริ่มพูด ทุกคำที่ออกจากปากก็ทำให้เย่จื่อตกตะลึงอย่างหนัก กระทบกระเทือนหัวใจดวงน้อยของเธออย่างรุนแรง!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป