ซีเดอร์……
เย่จื่อทวนชื่อนี้ในใจ รู้สึกเหมือนเคยได้ยินชื่อนี้จากที่ไหนมาก่อน
คงเป็นแค่ความรู้สึกไปเองกระมัง?
เธอสังเกตซีเดอร์แล้วไม่เห็นว่าเขามีท่าทีเปลี่ยนไป จึงแสร้งถามอย่างไม่ใส่ใจว่า “กินเสร็จแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?”
“รู้สึกยังไง?” ซีเดอร์ถามกลับ
เย่จื่อโบกไม้โบกมืออธิบายให้เขาฟัง “ไม่รู้สึกว่าตัวเองกระปรี้กระเปร่าขึ้นบ้างเหรอ?”
“ไม่” ซีเดอร์ตอบอย่างหนักแน่น
ทำไมถึงไม่รู้สึกล่ะ? เย่จื่อสงสัย
หรือจะเป็นแค่ความรู้สึกที่เกิดจากอาหารอร่อยจริง ๆ?
เย่จื่อมองเวลา เห็นว่าไม่เช้าแล้ว
ช่างเถอะ ค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้เธอยังมีเรื่องอื่นต้องทำ
“ตอนนี้ฉันมีธุระต้องทำ เมื่อวานนายก็เห็นแล้วว่าตอนกลางคืนฉันต้องไลฟ์ อีกเดี๋ยวต้องเตรียมวัตถุดิบ อาจไม่มีเวลาดูแลนาย ถ้าต้องการอะไรก็บอกฉันได้”
ถึงคำพูดของซีเดอร์จะทำให้เย่จื่อกังวลอยู่บ้าง แต่เรื่องเหล่านั้นยังไม่เกิดขึ้น สิ่งสำคัญกว่าในตอนนี้คือการพยายามเก็บเงิน ไม่อย่างนั้นเธออาจยังไม่ทันถูกคนอื่นจับตัวไป ก็ถูกส่งไปขุดแร่ที่ดาวเหมืองเสียก่อน
พูดจบ เย่จื่อก็หันหลังเข้าครัว
เธอรับปากชาวเน็ตคนนั้นว่าจะทำอาหารจากมะระ ในความเห็นของเธอ มะระยัดไส้หมูเหมาะที่สุดแล้ว
ข้อแรกก็เพราะมะระในเมนูนี้ถูกหั่นเป็นท่อนแล้วนำไปลวก จึงแทบไม่เหลือรสขมให้รับรู้
อีกเหตุผลก็ง่ายมาก เพราะเมนูนี้ยัดเนื้อได้เยอะ
กินเนื้อคือพลัง!
ในยุคดวงดาวที่มนุษย์สัตว์เป็นใหญ่ คำกล่าวนี้ยิ่งเป็นสัจธรรม
เย่จื่อตรวจดูข้อมูลหลังบ้านของไลฟ์ เมื่อวานหลังได้รับของขวัญสนับสนุน รายรับในบัญชีของเธอก็เกิน 1,000 ไปนานแล้ว
เธอถอนเงินออกมาทั้งหมด เพื่อซื้อวัตถุดิบที่ต้องใช้วันนี้
สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือกระทะที่เหมาะมือสักใบ