เมื่อคืนเธอดูไลฟ์ทำอาหารแล้วตื่นตะลึงอย่างมาก แต่ขณะเดียวกันก็ได้เห็นความพยายามของผู้ชมที่อยากลิ้มรสอาหารอร่อยในยุคอันยากลำบากเช่นนี้
เย่จื่อเห็นยอดของขวัญที่ผู้ชมมอบให้สตรีมเมอร์แล้วใจสั่น ของขวัญพร้อมเอฟเฟกต์ที่ปรากฏขึ้นทีละชิ้นทำให้เธออิจฉาจนน้ำตาแทบไหล
แค่ไลฟ์เมื่อวาน เย่จื่อก็เห็นของขวัญยานรบอวกาศหลายลำแล้ว เธอลองเข้าไปดูสิทธิประโยชน์ของสตรีมเมอร์บนเครือข่ายดวงดาว ของขวัญหนึ่งชิ้นมีราคาตั้ง 10,000 เหรียญดวงดาว หักส่วนแบ่งให้เครือข่ายดวงดาว 30% แล้วก็ยังเหลืออีก 7,000
ถ้าเธอทำยอดได้เท่านี้และมีรายรับแบบนี้ทุกวัน พอถึงสิ้นปีก็ยังพอมีหวังจะใช้หนี้หมด!
คิดได้เช่นนั้น เย่จื่อก็เลือดลมพลุ่งพล่าน ถลกแขนเสื้อขึ้นแล้วเริ่มเตรียมงาน
อย่างแรกคือปัญหาเรื่องอุปกรณ์ไลฟ์ เธอตัดเรื่องนี้ทิ้งไปได้เลย เลนส์สมองกลที่ใช้ฟรี มีไว้ก็ต้องใช้ เงินเก็บของเธอไม่เปิดโอกาสให้เลือกมากนัก
อย่างที่สองคือที่บ้านไม่มีอะไรเลย เธอต้องจัดการทั้งวัตถุดิบและเครื่องครัว
เธอเข้าไปดูบนเครือข่ายดวงดาว แต่ความฮึกเหิมเมื่อครู่กลับมอดดับลงในพริบตา
แค่หม้อใบเดียวยังแพงกว่าเงินที่เธอมีเสียอีก!
วัตถุดิบทั่วไปไม่ได้แพงนัก แต่ราคาข้าวสารทำเอาเย่จื่อถึงกับอ้าปากค้าง
แพงกว่าเนื้อสัตว์ตั้งสองถึงสามเท่า
ไม่น่าแปลกใจที่ผู้ชมเมื่อวานให้ทิปกันหนักมือ คนที่กินข้าวสารไหวในยุคนี้คงไม่ขัดสนเรื่องเงิน
แต่ตอนนี้เธอซื้อหม้อไม่ไหว ทำได้เพียงคิดหาวิธีใช้วัตถุดิบและวิธีปรุงอาหารให้คุ้มค่าที่สุด
เธอเปรียบเทียบราคาบนเครือข่ายดวงดาวแล้วพบว่า วัตถุดิบทุกอย่างจากโลกโบราณที่เธอคุ้นเคยแพงกว่าวัตถุดิบจากยุคดวงดาวที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
งบของเธอมีไม่มาก ปัญหาสำคัญที่สุดคือไม่มีหม้อ
จะทำอาหารที่ดึงดูดสายตาผู้ชมได้อย่างไรในเมื่อไม่มีหม้อ
เย่จื่อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ขุดค้นสูตรอาหารที่เหมาะสมขึ้นมาได้จากความทรงจำ—บาร์บีคิว
นอกจากจะช่วยให้เย่จื่อแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้แล้ว เธอยังเชื่อว่าไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน บาร์บีคิวก็เป็นเทพแห่งฤดูร้อนตลอดกาล!
เย่จื่อมั่นใจเต็มเปี่ยม ใช้เงิน 36 เหรียญดวงดาวสุดท้ายซื้อผักที่พอจะซื้อได้กลับมา จากนั้นก็ไปหยิบพลั่ว มีดพร้า และฟืนจากกระท่อมไม้ในที่รกร้างหลังบ้าน
เตรียมพร้อมแล้ว ลงมือกันเลย!
ที่รกร้างแห่งนี้ไม่มีใครดูแลมานาน วัชพืชขึ้นรกไปหมด แค่ถอนหญ้าก็ทำให้เย่จื่อเหนื่อยจนเหงื่อท่วม ขาเรียวที่ผอมบางอยู่แล้วเมื่อยล้าจากการย่อตัวแล้วลุกซ้ำไปซ้ำมา
«ร่างกายนี้ไม่ไหวเลยแฮะ» เย่จื่อบ่น
คนในยุคดวงดาวมีสมรรถภาพร่างกายสูงขึ้นหลายระดับโดยทั่วไป แต่ร่างกายที่เธอใช้อยู่ตอนนี้กลับเหนื่อยแทบตาย แค่จัดการสวนรกร้างยังไม่ไหว
คิดแล้วเย่จื่อก็ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เกลียดลูกพี่ลูกน้องตัวต้นเหตุหนักขึ้นไปอีก
ถึงอย่างไรก็ต้องทำงานต่อ แต่ด้วยสภาพร่างกายที่มี เธอจึงปรับพื้นที่แค่ตรงที่อาจต้องใช้ในภายหลังให้ราบ ดูสะอาดเรียบร้อยขึ้น
พื้นที่ตรงหน้าเนื้อที่ราวหนึ่งหมู่กว่า ๆ ค่อย ๆ เปลี่ยนจากที่รกไปด้วยวัชพืชเป็นพื้นเรียบ เย่จื่อพยักหน้าอย่างพอใจในที่สุด แล้วปาดเหงื่อบนหน้าผาก
เธอยังต้องการก้อนหินอีกหน่อย
เย่จื่อลุกขึ้นมองไปรอบ ๆ แต่บริเวณบ้านไม่มีหินอยู่เลย
ทว่าด้านหลังบ้านมีป่าอยู่ผืนหนึ่ง ทั้งยังมีแม่น้ำสายหนึ่งอยู่ด้วย ที่นั่นน่าจะมีวัสดุที่เธอต้องการ
เย่จื่อไปหยิบถังจากห้องเก็บเครื่องมือออกมา เดิมทีตะกร้าสะพายหลังจะสะดวกกว่า น่าเสียดายที่ที่นี่ไม่มี จึงต้องใช้ถังแทนไปก่อน
ยิ่งเดินเข้าใกล้ริมแม่น้ำ เธอก็ยิ่งตื่นตะลึง
สภาพแวดล้อมที่นี่ดีเกินไปแล้ว!
น้ำในแม่น้ำใสจนมองเห็นก้อนกรวดเล็ก ๆ ทุกก้อนที่ก้นแม่น้ำ มีปลามากมายว่ายสะบัดไปมา ส่วนในป่าก็มีแสงแดดส่องถึงเต็มที่ แสงระยิบระยับลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ลงมา
เย่จื่อสูดหายใจลึก กลิ่นหอมสดชื่นของพืชพรรณและอากาศบริสุทธิ์อบอวลอยู่ในจมูก
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะคิดไปเองหรือเปล่า เธอรู้สึกว่าหลังจากสูดอากาศสดชื่นเข้าไป ความเหนื่อยล้าเมื่อครู่ก็จางหายไปไม่น้อย
เดิมทีเธอคิดว่าในสถานที่ที่ไม่ให้ความสำคัญกับการเกษตรและไม่มีอาหารอร่อยแล้ว สภาพแวดล้อมคงย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม แต่เห็นได้ชัดว่าสภาพแวดล้อมที่นี่เหนือกว่าที่เย่จื่อคาดไว้
แต่เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือการหาก้อนหิน
เธอต้องการหินแผ่นหนึ่งที่ค่อนข้างบางและมีผิวเรียบพอสมควร เอาไว้ใช้แทนกระทะย่าง
ริมแม่น้ำมีก้อนหินอยู่เยอะก็จริง แต่ค่อนข้างสกปรก ไม่เหมาะเอามาทำกระทะย่างนัก
เย่จื่อจึงเดินลงไปในแม่น้ำ คุ้ยหาอยู่ที่ก้นแม่น้ำ ในที่สุดก็เจอหินสามก้อนที่พอใจ
หินเหล่านี้ถูกน้ำใสในแม่น้ำชะล้างมานานหลายปี จึงสะอาดและเรียบมนอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องล้างเพิ่มมากนัก
ตอนนี้อุปกรณ์พื้นฐานพร้อมแล้ว
ทุกอย่างพร้อม ขาดเพียงวัตถุดิบมาส่งถึงหน้าประตู
กำลังคิดอยู่ เย่จื่อก็ได้ยินเสียงสมองกลดังขึ้น
เธอหยิบขึ้นมาดู เป็นสายจากบริการส่งของเครือข่ายดวงดาว
«ฮัลโหล สวัสดีครับ ขอสอบถามว่าใช่อาหารที่สั่งโดยบัญชีเครือข่ายดวงดาวชื่อ ‘นอนเฉย ๆ ก็พอ’ หรือเปล่าครับ?»
พอได้ยินชื่อนั้น เย่จื่อก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนความอับอายจะถาโถมตามมา
เธอตั้งชื่อนี้ไว้ก่อนจะรู้ว่าตัวเองเป็นหนี้ก้อนโต ตอนนั้นแค่รู้สึกว่าชื่อนี้เข้ากับสถานการณ์ดีมาก
ตอนนี้คิดดูแล้ว อยากจะตบตัวเองจริง ๆ
อยู่ดี ๆ ไปตั้งธงอะไรไว้ก็ไม่รู้!
เธอกระแอมแล้วทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น «ใช่ค่ะ ตอนนี้ฉันไม่อยู่บ้าน รบกวนวางของไว้หน้าประตูได้เลยนะคะ เดี๋ยวฉันกลับไป»
«ได้ครับ อย่าลืมมารับของด้วยนะครับ»
เย่จื่อยังคงนั่งยอง ๆ รออยู่บนพื้นอีกพักหนึ่ง เธอกลัวว่าขากลับจะเดินสวนกับพนักงานส่งอาหารเข้า จะได้ไม่ต้องกระอักกระอ่วน
ระหว่างที่รอ เธอเงยหน้าขึ้นพอดี เห็นปลาสองตัวกระโดดพ้นผิวน้ำตรงหน้า ลอยเป็นเส้นโค้งแล้วดำกลับลงไปในน้ำอีกครั้ง
เรดาร์ค้นหาวัตถุดิบของเย่จื่อส่งเสียงเตือนขึ้นมาทันที
นี่ไม่ใช่ว่ากำลังขาดเงินซื้อวัตถุดิบอยู่พอดีหรือไง? วัตถุดิบพร้อมใช้ แถมยังเป็นของสดจากแม่น้ำด้วย!
เธอใช้ถังแทนอวนอย่างระมัดระวัง วางลงในแม่น้ำ ไม่นานก็มีปลาตัวหนึ่งว่ายเข้าไปเอง เย่จื่อแทบไม่อยากเชื่อสายตา
«หรือไม่เคยมีใครมาจับพวกเธอเลย ถึงได้ระวังตัวน้อยขนาดนี้?»
เย่จื่อใช้นิ้วจิ้มปลาในถังแล้วถาม
เห็นมันว่ายสะบัดไปมาและตัวค่อนข้างหนัก เธอจึงหิ้วถังกลับไป
เมื่อกลับมาถึงบริเวณที่ถางหญ้าไว้ เธอใช้หินแผ่นบางทำเป็นกระทะย่าง วางหินรองไว้ด้านล่างสองข้าง
บนพื้นยังขุดหลุมเล็ก ๆ ไว้ก่อฟืน โดยเว้นระยะจากกระทะย่างเล็กน้อย
พอทำเตาแบบง่าย ๆ เสร็จ เย่จื่อก็เริ่มผ่าฟืน
เธอคาดว่าถ้าผลตอบรับไม่ดี เตาแบบง่าย ๆ นี้คงต้องใช้งานไปอีกพักใหญ่ จึงผ่าฟืนเพิ่มไว้ครั้งเดียว เผื่อใช้สำรอง
เมื่อจัดการงานสกปรกและงานหนักเสร็จ เย่จื่อก็ดูเวลา ใกล้ถึงมื้ออาหารแล้ว เธอรีบก่อไฟ อุ่นหินให้ร้อน แล้วนำวัตถุดิบสดใหม่ที่เพิ่งส่งมาทั้งหมดออกมาจัดการให้สะอาด
วัตถุดิบที่ซื้อด้วยเงิน 36 เหรียญดวงดาวล้วนเป็นของที่เย่จื่อเลือกมาอย่างพิถีพิถัน เธอซื้อทุกอย่างที่เหมาะกับการทำบาร์บีคิวมาอย่างละนิด
พอเตรียมวัตถุดิบเสร็จแล้วนำไปวางบนกระทะย่าง ทุกอย่างก็เรียงรายเป็นระเบียบชวนมอง
เมื่อเตรียมพร้อมทุกอย่างแล้ว เย่จื่อก็เปิดหน้าจัดการบัญชีของตัวเอง
【กรุณากรอกชื่อห้องไลฟ์ของคุณ】
ชื่อห้องไลฟ์ที่ดีเปรียบเสมือนหน้าร้าน สำหรับสตรีมเมอร์หน้าใหม่ ชื่อห้องคือก้าวแรกในการดึงดูดผู้ชม
เธอต้องการยอดเข้าชม ต้องมีจุดขาย ชื่อนี้ต้องคิดให้ดี!
เย่จื่อสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ พิมพ์ประโยคที่สลักอยู่ในใจลงไป……
จากนั้นก็กดปุ่ม «เริ่มไลฟ์»
ไลฟ์เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ