ภายในคฤหาสน์หลังหนึ่งบนดาวเคราะห์หลัก
“คุณชายน้อย ลองดูไลฟ์ทำอาหารบนเครือข่ายดวงดาวไหมครับ หากไม่ยอมกินอะไรเลย นายท่านกับนายหญิงคงเป็นห่วงคุณมาก”
น้ำเสียงพ่อบ้านแหบพร่าเล็กน้อย แฝงความเป็นห่วงและกังวลอย่างหนัก
นับตั้งแต่ได้ยินข่าวร้ายจากกองทัพเกี่ยวกับคุณชายใหญ่ คุณชายน้อยก็เบื่ออาหาร จิตใจห่อเหี่ยว แม้แต่หนุ่มน้อยรูปงามอันดับหนึ่งในหมู่ชนชั้นสูงที่เคยเป็น ก็ยังซูบเซียวลงไปไม่น้อย
ยู่นั่งอยู่บนโซฟา เมื่อได้ยินเสียงพ่อบ้านก็พยักหน้า
เห็นคุณชายน้อยตอบรับ พ่อบ้านก็เปิดไลฟ์บนเครือข่ายดวงดาวทันที “คุณชายน้อยอยากดูรายการแบบไหนครับ?”
ยูเงยหน้าขึ้น ก่อนส่ายหัวอย่างอ่อนแรง
“ผมดูเอง คุณออกไปก่อนเถอะ”
ระหว่างพูด เขาใช้นิ้วเรียวยาวขาวผ่องเลื่อนหน้าจอแสง ดูรายการต่าง ๆ อย่างไม่เจาะจง
พ่อบ้านเห็นว่าเขาตั้งใจเลือกจริง ๆ ก็ยกมือเช็ดน้ำตา แล้วเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ
ยูไม่ได้อยากอาหารจริง ๆ แต่ก็ไม่อยากให้พ่อแม่เป็นห่วง จึงรับปากว่าจะลองวิธีนี้ดู
แต่ภาพปกพวกนี้ดูเว่อร์เกินไป แถมชื่อเรื่องก็ไม่มีอะไรแปลกใหม่
ทันใดนั้น ท่ามกลางชื่ออย่าง【ห้องไลฟ์เทพพ่อครัวอันดับหนึ่งแห่งเครือข่ายดวงดาว】、【วันนี้ลองชิมผลไม้ไฟลุก!】และ【รังสรรค์อาหารโบราณขึ้นใหม่】 ชื่อเรื่องรูปแบบแปลกตาที่เขาไม่เคยเห็นบนเครือข่ายดวงดาวมาก่อนก็สะดุดตาเขา
【ช็อก! สาวน้อยออกหาอาหารยามเย็น กลับหลั่งน้ำตากลางที่เกิดเหตุ… สาเหตุเบื้องหลังชวนให้อบอุ่นหัวใจ】
นิ้วที่กำลังเลื่อนหน้าจอของยูหยุดชะงัก
คำว่า “หลั่งน้ำตากลางที่เกิดเหตุ” กระตุ้นอารมณ์ของเขา จนอยากร้องไห้อีกแล้ว
ไม่ได้ ต้องอดทนไว้
“ทำไมเธอถึงร้องไห้ล่ะ? หรือว่าเจอเรื่องไม่ดีเหมือนผม? แต่ถ้าเป็นเรื่องที่ทำให้อบอุ่นหัวใจ งั้นก็น่าจะเป็นเรื่องดีสินะ”
ยูสูดจมูก แล้วกดเข้าไปในห้องไลฟ์
วินาทีแรกที่เห็นภาพ เขาถึงนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ตัวเองกำลังดูไลฟ์ทำอาหารอยู่
สตรีมเมอร์กำลังย่างอาหารบนก้อนหิน แม้ภาพจะเรียบง่ายมาก เพราะอยู่กลางพื้นที่รกร้าง รอบข้างไม่มีอะไรเลย ถึงขนาดมองออกว่ากล้องถ่ายด้วยสมองกลที่จักรวรรดิแจกให้ แต่บรรยากาศแบบนี้กลับตรงกับภาพที่ยูจินตนาการไว้มากกว่า
เขากำลังจะพิมพ์ถามสตรีมเมอร์ว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่า ถึงไม่มีทั้งครัวและอุปกรณ์ทำอาหาร ทว่าจู่ ๆ สายลมก็พัดกลิ่นหอมฟุ้งเข้าจมูก จนประสาทรับกลิ่นของเขาถูกกลิ่นนั้นยึดครอง
นี่มันอะไรกัน? ทำไมถึงหอมขนาดนี้?
เมื่อครู่เขายังไม่หิวอยู่เลย แต่ตอนนี้ท้องกลับร้องขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่สองครั้ง
ข้อความที่กำลังจะพิมพ์ถูกลืมไปจนหมด สายตาของยูจับจ้องอยู่บนก้อนหินนั้นไม่วางตา…
สายลมยามเย็นพัดมา ทำให้เย่จื่อที่ย่างอาหารอยู่หน้าไฟมาตลอดรู้สึกเย็นสบายขึ้นเล็กน้อย เธอเอาตัวบังทิศทางลมไว้ ไม่ให้ไฟถูกพัดดับ
เธอรู้ว่าถ้าใช้ชื่อเรื่องนี้บนโลกโบราณ คงโดนด่าจมแน่ แต่ตอนนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว เธอกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต ยังจะมัวสนใจเรื่องแค่นี้อีกหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น เธอเดาว่าชาวดวงดาวคงไม่เคยเห็นรูปแบบนี้มาก่อนด้วยซ้ำ
พอลมหยุด เธอก็เงยหน้ามอง แล้วเห็นว่ามีคนเข้ามาในห้องไลฟ์แล้ว
ดูท่าชื่อเรื่องนี้จะได้ผลจริง ๆ ด้วย!
เธอรีบกล่าวว่า “ยินดีต้อนรับสู่ห้องไลฟ์ของฉัน ฉันคือสตรีมเมอร์เย่จื่อ วันนี้จะทำอาหารที่ขาดไม่ได้ในฤดูร้อน นั่นก็คือบาร์บีคิวค่ะ”
เธอทาน้ำมันบนเนื้อเสียบไม้เรียงเป็นแถว พลิกกลับด้าน แล้วแนะนำต่อ “มีเห็ดเข็มทองพันเนื้อ แผ่นมันฝรั่ง แผ่นรากบัว กุยช่าย และผักทั่วไปอีกหลายชนิด แล้วยังมีปลาย่าง เนื้อไก่เสียบไม้ที่ฉันทำเอง หมูสามชั้นเสียบไม้ แล้วก็เนื้อวัวเสียบไม้ค่ะ”
【พี่ชายรีบกลับมาเถอะ: บาร์บีคิว? วางบนหินแล้วใช้ไฟย่างแบบนี้เลยเหรอ?】
เย่จื่อเตรียมใจไว้แล้วว่าพวกเขาคงไม่รู้จักบาร์บีคิว จึงยิ้มแล้วอธิบายว่า “ปกติจะวางบนตะแกรงแล้วใช้ไฟย่างค่ะ จะใช้กระทะย่างไฟฟ้าก็ได้เหมือนกัน ที่สตรีมเมอร์ใช้ก้อนหินก็เพราะตอนนี้ที่บ้านขาดอุปกรณ์ทำครัวค่ะ”
ระหว่างที่พูด น้ำมันจากหมูสามชั้นเริ่มส่งเสียงฉ่า ไหลลงไปบนผัก ทำให้ผักมีรสชาติยิ่งขึ้น กลิ่นหอมเนื้อที่ปรุงอย่างเรียบง่ายเริ่มกระจายออกไป
ผู้ชมทยอยเข้ามาในห้องมากขึ้น ต่างก็ได้กลิ่นหอมจนแทบอดน้ำลายไหลไม่ได้
【นี่กำลังทำอะไรกันอยู่ หอมจังเลย!】
【ฉันไม่เคยเห็นวิธีทำแบบนี้มาก่อนเลย! สตรีมเมอร์เป็นอัจฉริยะหรือไง?】
เมื่อคนดูเพิ่มขึ้น เย่จื่อก็พูดทวนสิ่งที่เพิ่งอธิบายไปอีกรอบ
เธอหยิบซอสบาร์บีคิวที่เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ มาทาบนเนื้อเสียบไม้ทุกชิ้น แล้วพลิกกลับด้าน เนื้อที่หอมอยู่แล้วพอทาซอสลงไปอีกชั้น เมื่อนำไปย่างด้วยความร้อนสูงและให้สายลมพัดผ่าน กลิ่นเค็มกลมกล่อม เผ็ดร้อน และหอมกรุ่นก็โชยมาแตะจมูกทันที!
เหล่าผู้ชมที่ใช้ชีวิตอยู่ได้ด้วยน้ำสารอาหารต่างตกตะลึง พากันกลืนน้ำลายและแย่งกันจับจองที่นั่งแถวหน้าในพื้นที่เสมือนจริง
【สตรีมเมอร์ เมื่อกี้ทาอะไรลงไปน่ะ! หอมมากเลย!】
“เมื่อกี้ฉันทาซอสบาร์บีคิวที่ทำจากซีอิ๊ว ซอสหอยนางรม พริกป่น งา และน้ำมันร้อนค่ะ ทำง่ายมาก ใส่อย่างละหนึ่งช้อน แล้วราดน้ำมันร้อนลงไปเป็นอย่างสุดท้าย จะเอาไปคลุกผักก็ได้เหมือนกัน กินแล้วเจริญอาหารมาก โดยเฉพาะในสภาพอากาศแบบนี้ค่ะ”
【นี่เป็นวิธีที่สถาบันวิจัยเพิ่งคิดค้นขึ้นมาหรือเปล่า?】
เย่จื่อยิ้ม “ไม่ใช่ค่ะ แต่วิธีนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันคิดค้นขึ้นมาเหมือนกัน”
ระหว่างพูด หมูสามชั้นที่หั่นเป็นแผ่นบาง ๆ ก็สุกก่อน
เย่จื่อเพิ่งยกมันขึ้นมา ก็มีผู้ชมถามอย่างอดใจไม่ไหวว่า “ลองชิมได้หรือยัง?”
ในห้องไลฟ์เสมือนจริง หากสตรีมเมอร์เปิดสิทธิ์ให้ทดลองชิม ผู้ชมก็สามารถลิ้มรสอาหารแบบเดียวกับสตรีมเมอร์ได้ เพียงแต่ฝ่ายหนึ่งได้กินของจริง ส่วนอีกฝ่ายได้รับข้อมูลกระตุ้นสมอง
เย่จื่อส่ายหน้า “ใกล้แล้วค่ะ รออีกหน่อย สุดท้ายยังต้องโรยพริกป่นกับยี่หร่าอีกนิด นี่แหละหัวใจสำคัญของบาร์บีคิว”
หมูสามชั้นเสียบไม้เพิ่งถูกยกออกจากกระทะย่างที่ร้อนจัด แผ่นเนื้อยังมันวาวด้วยน้ำมันที่ส่งเสียงฉ่า ถูกย่างจนเหลืองเกรียมนิด ๆ และส่งกลิ่นหอมไหม้ จากนั้นโรยพริกป่นสีแดงสดกับยี่หร่าที่เห็นเป็นเม็ดชัดเจน ความร้อนจากน้ำมันกระตุ้นกลิ่นเครื่องเทศให้ฟุ้งขึ้นมา ชวนให้ผู้ชมตรงนั้นน้ำลายสอทันที
【โห นี่มันทำยังไงกัน ทำไมจู่ ๆ ถึงหอมขึ้นมากขนาดนี้!】
เย่จื่อตั้งค่าที่นั่งทดลองชิมไปด้วย อธิบายไปด้วยว่า “พริกกับยี่หร่าเป็นเครื่องปรุงที่พบได้ทั่วไปอยู่แล้วค่ะ พอเนื้อเสียบไม้ย่างจนหอมเกรียมและเพิ่งยกออกจากกระทะย่าง ตอนนั้นให้โรยพริกป่นกับยี่หร่าลงไป ความร้อนสูงจะกระตุ้นกลิ่นหอมของมันออกมาทันที”
“อีกอย่าง สภาพที่นี่ก็ยังไม่ค่อยพร้อมค่ะ ถ้าใช้ตะแกรงย่าง ยังกรองน้ำมันส่วนเกินออกได้โดยไม่ต้องสัมผัส แล้วค่อยย่างต่ออีกสักพักก็จะยิ่งหอมขึ้น ถ้าใครมีอุปกรณ์พร้อมก็ลองทำตามวิธีที่ฉันบอกได้นะคะ รับรองว่าทั้งง่ายทั้งอร่อย!”
จำนวนผู้ทดลองชิมอาหารเสมือนจริงในหมวดอาหารมีจำกัด โดยคำนวณตามปริมาณอาหาร
เย่จื่อมีเงินทุนจำกัด จึงหั่นหมูสามชั้นให้บางที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ยังได้แค่ 5 ไม้ แต่ละไม้มีเนื้อ 5 แผ่น ดังนั้นเธอจึงตั้งจำนวนผู้ทดลองชิมได้เพียง 5 คน
เธอมองจำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์ พบว่ามีคนดูมากกว่า 200 คนแล้ว สำหรับไลฟ์วันแรกของเธอ นับว่าเป็นผลลัพธ์ที่ดีมาก
“ทุกคนพร้อมหรือยังคะ? ฉันจะเปิดสิทธิ์ให้แล้วนะ~”
“สาม สอง หนึ่ง!”