คำพูดของศิษย์พี่หกทำให้เฉินฉางเซิงแฝงความกังวลในใจ
ทว่าความรู้สึกนี้อยู่ได้ไม่นาน เฉินฉางเซิงก็ปล่อยวาง
ท่องไปในโลกมนุษย์หลายสิบปี เฉินฉางเซิงเข้าใจแจ่มแจ้งในสัจธรรมหนึ่ง นั่นคือเมื่อเรื่องราวล้ำเกินความสามารถของเจ้า
มันจะไม่เปลี่ยนไปเพียงเพราะเจ้าไม่อยากเห็นมันเกิดขึ้น
เมื่อเทียบกับวิตกกังวลทั้งวัน สู้ใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างเบิกบานยังดีกว่า เพราะเวลาจะพิสูจน์ทุกสิ่ง
รวมถึงว่าข้อสันนิษฐานของตนถูกต้องหรือไม่
......
กลับถึงอารามซ่างชิง เฉินฉางเซิงใช้ชีวิตเรียบง่ายผ่อนคลายอีกครา
วัน ๆ ไม่ไปอ่านหนังสือที่สุสานตำรา ก็ฝึกฝนหมัดไร้นามของท่านเซียนร้อยปราชัยเพื่อบริหารร่างกาย
หยวนเสินซ่างเหรินตอนไปชายแดน ได้ดึงกำลังของอารามซ่างชิงไปเกินครึ่ง
เช่นนี้ แม้หย่วนซานอายุยังน้อย แต่มีตนคอยช่วยเหลือจากข้าง ๆ ก็พอประคองให้อารามซ่างชิงดำเนินต่อไปอย่างทุลักทุเล
อีกทั้งเมื่อผ่านเรื่องราวมากขึ้น หย่วนซานก็เติบโตเร็วขึ้นทุกที ไม่นานเฉินฉางเซิงก็ปล่อยมือเป็นเจ้านายที่ไม่ต้องยุ่งเรื่องใด
ทว่าในช่วงเวลานี้ มีเรื่องหนึ่งเกินคาดหมายของเฉินฉางเซิง
นั่นคือศึกระหว่างราชวงศ์ต้าเฉียนกับแคว้นเยว่เยว่ยืดเยื้อยาวนานถึงยี่สิบปี
ในปีที่ห้า แม้แต่บรรพชนแปลงเทพที่ปิดด่านนานก็ยังไปชายแดน
......
สุสานตำราอารามซ่างชิง