เริงระบำทั่วต้าถัง

ตอนที่ 8 ร่ายระบำทั่วต้าถัง

6 นาที· 1.4K คำ

ปีที่แล้ว ตอนหลี่ซื่อหมินกับองค์หญิงผิงหยางปรึกษากันเรื่องนี้ ไม่รู้ข่าวรั่วไหลไปได้อย่างไร จนไปถึงหูเกาหยางเข้า

เด็กสาวคนนั้นถึงกับวิ่งไปโวยวายร้องไห้ต่อหน้าพระพักตร์ บอกว่ายอมบวชเป็นแม่ชีเสียยังดีกว่าแต่งกับคนไร้ประโยชน์

เมื่อข่าวนี้ไปถึงหูองค์หญิงผิงหยาง นางไม่ได้กริ้วโกรธ หรือแม้แต่แสดงอารมณ์ใด ๆ ออกมา

นางเพียงนิ่งเงียบอยู่นาน ก่อนจะกล่าวกับหลี่ซื่อหมินว่า “ฝ่าบาท เรื่องนี้พอแค่นี้เถิดเพคะ”

จากนั้นนางก็ออกจากฉางอัน กลับไปยังชายแดน

เวลาผ่านไปหนึ่งปี ไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้อีกเลย

จนกระทั่งวันนี้

“เอาละ ๆ ไม่พูดถึงเรื่องนี้แล้ว”

หลี่หยวนทำลายความเงียบ พลางโบกมือ น้ำเสียงแสร้งทำเป็นผ่อนคลาย “เจ้าสามยังเด็ก ไม่ต้องรีบร้อน เราเห็นนิสัยเขาแล้ว ต่อให้แต่งงานตั้งแต่อายุยังน้อยก็คงไม่อาจอยู่นิ่งได้ รออีกสักสองปี ให้เขารู้จักคิดได้เองแล้วค่อยว่ากัน”

องค์หญิงผิงหยางพยักหน้า ไม่ได้กล่าวอะไร

งานเลี้ยงดำเนินต่อไป ทว่าบรรยากาศกลับไม่ผ่อนคลายเหมือนตอนเริ่มต้นอีกแล้ว

องค์หญิงผิงหยางนั่งอยู่กลางงาน สายตาทอดผ่านขอบจอกสุราไปยังราตรีอันมืดมิดด้านนอกตำหนัก

ภาพใบหน้าที่นางเห็นในคุกเมื่อบ่ายวันนี้พลันผุดขึ้นมาในห้วงคิด—ใบหน้าบวมช้ำ แต่ยังคงยิ้มทะเล้น ราวกับฟ้าถล่มลงมาก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา

นางรู้จักบุตรชายของตนดี

แม้ภายนอกฉไช่ลิ่งเซียวจะดูไม่เอาถ่าน แต่ในใจเด็กคนนั้นเข้าใจทุกสิ่ง

เพียงแต่เขาไม่ยอมแสดงออกมาเท่านั้น

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เขายังหาเหตุผลที่อยากแสดงออกมาไม่พบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป