บทที่ 14 ซูเปอร์สตาร์เสียใจแล้ว
“อะไรนะพี่ พี่ยกน้ำมันให้ไอ้หมอนั่นไปแล้วเหรอ?”
“พี่บ้าไปแล้วหรือไง นั่นมันน้ำมันตั้งหนึ่งถังเลยนะ!”
“พวกเรามีน้ำมันรวมแค่สองถัง ยกให้เขาแล้วพวกเราจะใช้อะไรล่ะ ไม่ได้! พี่ ผมจะไปเอาน้ำมันคืน”
เมื่อโจวเสี่ยวเสี่ยวรู้ว่าพี่สาวยกน้ำมันหนึ่งถังให้คนอื่นไป เขาก็แทบจะยืนไม่ติด
นั่นมันน้ำมันหนึ่งถังเชียวนะ
ก่อนวันสิ้นโลกมันอาจไม่มีค่าเท่าไร แต่ในสังคมยุคนี้ มันก็คือชีวิต
ถ้าไม่มีน้ำมัน รถคันนี้ก็ใช้การไม่ได้
ถึงตอนนั้นไม่ต้องพูดก็รู้ว่าพี่น้องคู่นี้จะต้องเจอกับอะไร
อีกอย่าง พวกเขามีรถไว้ใช้เดินทาง เวลารวบรวมเสบียงแต่ละครั้งก็ต้องหาน้ำมันมาด้วย
แถมทั้งคู่ยังเป็นแค่คนธรรมดา
ตอนรวบรวมน้ำมันสองถังนี้ พวกเขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้กลับยกให้คนอื่นไปง่าย ๆ แถมยังไม่ได้อะไรกลับมาเลย
“เสี่ยวเสี่ยว อย่าไป เขาเป็นผู้เหนือธรรมชาติลำดับขั้น พวกเราสู้เขาไม่ได้!”
พอได้ยินน้องชายพูดแบบนั้น โจวหลานเองก็รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง
แต่ช่วยไม่ได้ ตอนนี้เป็นวันสิ้นโลกแล้ว รัศมีซูเปอร์สตาร์บนตัวเธอหายไปนานแล้ว
ใครจะคิดว่าโจวเสี่ยวเสี่ยวกลับเชิดคอพูดว่า “พี่ ต่อให้เป็นผู้เหนือธรรมชาติลำดับขั้นแล้วจะทำไม? เขาก็แค่ผู้มีลำดับขั้นช่างกล ไม่ใช่ลำดับขั้นต่อสู้แบบหัวหน้าฉู่ พวกเราไม่จำเป็นต้องกลัวเขาสักหน่อย”
“อีกอย่าง มีหัวหน้าฉู่อยู่ทั้งคน เขาจะทำอะไรได้?”
พูดจบ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาก็เดินตรงไปหาเฉินเหยี่ย
ตอนนั้นเฉินเหยี่ยก็สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวทางนี้แล้ว
ช่วยไม่ได้ พี่น้องซูเปอร์สตาร์โจวหลานสะดุดตาคนอื่นอยู่แล้ว ยิ่งอีกฝ่ายจงใจพูดเสียงดังขึ้นเป็นระยะ ๆ ราวกับต้องการกดดันเฉินเหยี่ย