บทที่ 15 มีสิ่งประหลาด
“เสี่ยวเสี่ยว ได้ข่าวไหมว่าเฉินเหยี่ยกับหัวหน้าฉู่ นานา แล้วก็คนอื่น ๆ คุยอะไรกัน?”
ตอนนี้โจวหลานเริ่มรู้สึกเสียใจอยู่บ้าง
ถ้ารู้แต่แรกว่าเรื่องจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ ตอนนั้นเธอไม่น่าไปยุ่งกับเฉินเหยี่ยเลย
เธอส่งน้ำมันออกไป แล้วก็ให้เสี่ยวเสี่ยวนำน้ำมันกลับมาอีก
โทษตัวเองที่ตอนนั้นสติเลอะเลือนไปชั่วขณะ แถมยังเสียดายน้ำมันถังนั้น
แต่ตอนนี้เรื่องราวกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว ต่อให้คิดเสียใจก็ไม่มีประโยชน์
เธอกับน้องสาวคงกลายเป็นศัตรูกับเฉินเหยี่ยไปแล้ว
แต่เฉินเหยี่ยกลับใช้เวลาไม่กี่ประโยคก็แลกน้ำมันมาได้หนึ่งถังกับมีดฟืนหนึ่งเล่ม เรื่องนี้ทำให้โจวหลานเริ่มกระวนกระวาย
พูดแค่ไม่กี่คำก็แลกของมาได้มากมายขนาดนั้น
โจวหลานให้โจวเสี่ยวเสี่ยวไปสืบข่าวเมื่อครู่นี้ ก็เพราะอยากรู้ว่าเฉินเหยี่ยพูดอะไรกับพวกเขา ถึงแลกเสบียงมาได้
“พี่ ลุงอาเป่าเจ้าเล่ห์จะตาย ยังบอกว่าไม่รู้เลย”
“นึกว่าเขาเคยบอกว่าเป็นแฟนคลับพี่ซะอีก ชิ! นี่มันแฟนคลับกำมะลอชัด ๆ”
โจวเสี่ยวเสี่ยวบ่นไปพลางขับรถไปพลาง
หลี่เจี๋ยเป็นคนขับรถบัส
ส่วนลุงอาเป่าเป็นคนขับรถออฟโรดดัดแปลงของฉู่เช่อ
บนรถของฉู่เช่อกับนานามีคนละสามคน
ต่างก็เป็นกลุ่มเล็ก ๆ ของตัวเอง
โจวเสี่ยวเสี่ยวไปถามข่าวจากลุงอาเป่า แต่กลับไม่ได้รู้อะไรเลย
เรื่องนี้ทำให้เธอไม่พอใจมาก
“พี่ หนูรู้ว่าพี่กังวลอะไร”
“พี่กำลังคิดใช่ไหมว่า พอไปล่วงเกินเฉินเหยี่ยแล้ว ต่อไปเราสองพี่น้องจะอยู่ในขบวนรถไม่ได้”