บทที่ 36 เงาเดียวดาย
“16:28 นาฬิกา”
เหลืออีกแค่ 2 นาทีก็จะถึงสี่โมงครึ่งแล้ว!
ขบวนรถเตรียมพร้อมออกเดินทางได้ทุกเมื่อ
แม้จะยังมีคนไม่น้อยคัดค้าน แต่การตัดสินใจออกเดินทางของขบวนรถก็ยังไม่มีทางเปลี่ยนแปลง
ผู้รอดชีวิตบางคนเริ่มโวยวายเอาแต่ใจ ถึงขั้นคิดจะนอนแผ่บนพื้นไม่ยอมไปไหน
แต่ก็เปลี่ยนใจฉู่เช่อไม่ได้อยู่ดี
สีหน้าของฉู่เช่อไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ยังคงสงบนิ่งเหมือนเดิม
ในสายตาของผู้รอดชีวิตคนอื่น ไม่มีเรื่องใดเปลี่ยนการตัดสินใจของหัวหน้าฉู่ได้
ผู้รอดชีวิตหลายคนถึงกับแอบสาปแช่งฉู่เช่อในใจ ว่าใจเหี้ยมอำมหิตและเลือดเย็น
สำหรับฉู่เช่อแล้ว ความวุ่นวายที่ดังมาจากขบวนรถเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยที่ไม่ควรค่าแก่การใส่ใจ
แต่ความจริงแล้ว ตอนนี้ฉู่เช่อกำลังกระวนกระวายใจอย่างยิ่ง
ในฐานะผู้เหนือธรรมชาติจากลำดับขั้นผู้นำทาง ความสามารถในการรับรู้ของเขาควรจะเฉียบไวเป็นพิเศษ
เขาอยากลองรับรู้ดูว่าเกิดอะไรขึ้นในหมู่บ้านอายุยืนกันแน่
แต่ตอนนี้เขากลับทำไม่ได้เลย
ตั้งแต่ผู้รอดชีวิตเข้าไปในหมู่บ้านอายุยืน ประสาทสัมผัสของเขาก็ถูกม่านพลังบางอย่างปิดกั้นไปกว่าครึ่ง
เขารับรู้ได้เพียงเลือนรางว่าในหมู่บ้านอายุยืนมีสิ่งเหนือธรรมชาติอยู่มากมาย
ฉู่เช่อรู้สึกได้ว่าแม้แต่หมู่บ้านอายุยืนที่เห็นอยู่ตรงหน้าก็อาจเป็นของปลอม
เขาไม่รู้เลยสักนิดว่าเกิดอะไรขึ้นในหมู่บ้านอายุยืน
บางทีผู้รอดชีวิตทั้งหมดอาจยังติดอยู่ในหมู่บ้านอายุยืน
และใต้ภาพลวงตาที่เห็นตรงหน้า อาจมีศพของผู้รอดชีวิตนอนเกลื่อนอยู่แล้ว
หรือไม่ก็กำลังเกิดการต่อสู้อันดุเดือดขึ้นในหมู่บ้าน