ตอนที่ 37 ขบวนรถ
หลังเติมน้ำมันเต็มถัง รถสามล้อเครื่องก็กลับมาเคลื่อนที่ได้อีกครั้ง
เฉินเหยี่ยบิดคันเร่ง สัมผัสได้ถึงเสียงคำรามเป็นระลอกของเครื่องยนต์ ความรู้สึกปลอดภัยพลันก่อตัวขึ้นในใจ
ใครบอกว่าผู้ชายไม่ต้องการความรู้สึกปลอดภัยกัน?
ในวันสิ้นโลก น้ำมันในถังรถกับเสบียงในกระบะท้ายคือสิ่งที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยได้ดีที่สุด
เฉินเหยี่ยสูบบุหรี่เข้าไปเต็มปอด พ่นควันเป็นวงแล้วบิดคันเร่ง รถสามล้อเครื่องส่งเสียงคำรามแผ่วเบาอย่างหมดแรง ก่อนค่อย ๆ เคลื่อนตัวออกไป
ต้องยอมรับว่ากำลังของรถสามล้อเครื่องคันนี้ของเฉินเหยี่ยยังด้อยกว่ามาก
ต่อให้เฉินเหยี่ยบิดคันเร่งจนสุด ก็ยังตามรถออฟโรดกับรถบัสที่อยู่ข้างหน้าไม่ทัน
ครั้งนี้จำนวนคนในขบวนรถลดลงอีกแล้ว
ผู้รอดชีวิตที่เข้าไปในหมู่บ้านอายุยืนมีประมาณ 40 กว่าคน เกือบ 50 คน
แต่คนที่หนีออกจากหมู่บ้านมาได้มีแค่สิบกว่าคนเท่านั้น
มีคนมากกว่า 30 คนต้องอยู่ในหมู่บ้านอายุยืนตลอดกาล
ในนั้นมีผู้รอดชีวิตหลายคนที่หนีออกมาจากเมืองลู่ก่อนหน้านี้
คนเหล่านี้มีเสบียงน้อยที่สุด จึงปรารถนาจะได้เสบียงมากที่สุดเช่นกัน
ญาติของผู้รอดชีวิตที่ไม่ได้ออกมาจากหมู่บ้านอายุยืนรอจนพวกเขากลับออกมาไม่ไหว สุดท้ายจึงต้องอยู่ที่ปากทางเข้าหมู่บ้านอายุยืนตลอดไป
เมื่อคนใกล้ชิดไม่ได้ออกมาจากหมู่บ้านอายุยืน คนเหล่านี้ก็สูญเสียความกล้าที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไป...
ส่วนผู้รอดชีวิตคนอื่นไม่มีเวลาเสียใจ ทุกคนรีบเก็บข้าวของทั้งหมดของตัวเอง แล้วออกเดินทางตามขบวนรถอย่างเร่งรีบ
ผู้รอดชีวิตที่หนีออกมาจากเมืองลู่ก่อนหน้านี้มีรถยนต์หนึ่งคันกับรถจักรยานยนต์สองคัน
เฉินเหยี่ยมองผ่านกระจกรถ เห็นว่าคนขับรถคันที่หนีออกมาจากเมืองลู่เปลี่ยนเป็นคนอื่นแล้ว
คาดว่าเจ้าของเดิมคงอยู่ในหมู่บ้านอายุยืนไปแล้ว
เมื่อรวมกับรถออฟโรดดัดแปลงสองคัน รถบัสหนึ่งคัน รถยนต์เล็กหนึ่งคัน รถฉุดพ่วงของคนชราหนึ่งคัน รถจักรยานยนต์สามคันที่อยู่ในขบวนรถก่อนหน้านี้ และรถสามล้อเครื่องของเฉินเหยี่ย