“ลุกเร็ว! ไปแยกชิ้นส่วนศพ! คิดว่าเงินค่าแรงตอนนอนจะหล่นใส่หัวพวกแกหรือไง?!”
เสียงตวาดดังสนั่นขึ้นในห้องพักคนงานอันมืดสลัว
หลินเจี๋ยเด้งตัวขึ้นจากเตียงไม้แข็ง ๆ แล้วลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย
เสียงบ่นระงมดังขึ้นรอบตัว
“นี่เพิ่งกี่โมงเอง...”
“ขอดูหน่อย... ตีสาม?!”
“โธ่เว้ย พักไม่ถึงห้าชั่วโมงก็เรียกอีกแล้ว!”
คนงานคนหนึ่งที่มีเคราครึ้มเต็มหน้า พลิกตัวลุกขึ้นนั่ง ดวงตาแดงก่ำราวกับกระต่าย
“สงสัยพวกหน่วยบังคับใช้กฎหมายจะออกมากำจัดหนูตอนดึกอีกแล้วนะ นี่เป็นครั้งที่ห้าของสัปดาห์แล้วมั้ง”
คนข้าง ๆ รับคำ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
“พวกนั้นกินกันอิ่มแปล้ แล้วพวกเราล่ะ?!”
“หึ ทุกครั้งที่ฆ่าหนูยักษ์เน่าเปื่อย พวกนั้นก็ให้คนเก็บวัตถุดิบของตัวเองมาเก็บของมีประโยชน์ก่อน ส่วนงานเละ ๆ ที่เหลือก็โยนให้พวกเราจัดการ ของดีสักหยดก็ไม่ได้กิน”
“ทำงานวันหนึ่งได้แค่ห้าเหรียญทองแดง เมื่อไหร่จะเก็บเงินได้สักที...”
ชายคนนั้นพูดพลางถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างแรง
“เลิกพูดไร้สาระ! ขยับกันได้แล้ว!”
ยามยืนอยู่ตรงประตู มือถือแส้ โบกไปมาอย่างหงุดหงิด
“ถ้ายังอืดอาดอีก ฉันจะเพิ่มโควตางานวันนี้ให้พวกแก!”
เสียงขยับตัวจอแจดังขึ้นทันทีในห้องพักคนงาน คนงานทำความสะอาดลากสังขารอันเหนื่อยล้าลุกขึ้น บ้างหาว บ้างขยี้ตา แล้วเดินด่าพึมพำออกไป
หลินเจี๋ยปะปนอยู่ในฝูงคน ก้มหน้าเดินตามกลุ่มใหญ่ไป
แต่ในใจเขากลับคิดขึ้นมาว่า
กำลังง่วงก็ได้หมอนพอดี
ความคืบหน้าการเลื่อนขั้น 9/10 ขาดอีกแค่ชิ้นส่วนเดียว
การทำงานล่วงเวลาตอนตีสามรอบนี้มาถูกจังหวะจริง ๆ
ยืนยันแล้วว่าเกิดมาเพื่อทำงานล่วงเวลาโดยแท้
อากาศในท่อระบายน้ำยังคงเย็นชื้น กลิ่นเหม็นเน่าที่เพิ่งถูกน้ำยาฆ่าเชื้อกลบไปเมื่อตอนบ่ายกลับตลบขึ้นมาอีกครั้ง
แสงไฟสีเหลืองสลัวทอดเงาวูบไหวไปบนผนัง
คนงานทำความสะอาดแยกย้ายกันไปหาที่ทำงานของตัวเอง
หลินเจี๋ยนั่งยอง ๆ ข้างซากหนูยักษ์เน่าเปื่อยตัวหนึ่ง แล้วหยิบมีดแยกชิ้นส่วนออกมาอย่างคล่องแคล่ว
ซากนี้ถูกคนเก็บวัตถุดิบของหน่วยบังคับใช้กฎหมายจัดการไปแล้วรอบหนึ่ง เครื่องในและกระดูกที่ยังใช้ประโยชน์ได้ถูกเอาไปหมดแล้ว เหลือเพียงกองเนื้อเน่าและขนที่ขาดวิ่น
เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกรีดใบมีดเข้าไปที่ท้องศพ
ไอพิษเน่าเปื่อยลอยออกมาจากรอยกรีดทันที แล้วพุ่งเข้าสู่โพรงจมูกของเขา
【ได้รับไอพิษเน่าเปื่อยระดับ 1】
【พลังชีวิตถาวร -1】
หลินเจี๋ยรู้สึกแน่นหน้าอก แต่ไม่ได้หยุดมือ
ศพแรก
ไม่มีชิ้นส่วน
เขาจัดการศพจนเรียบร้อย เปลี่ยนไปอีกจุด แล้วเริ่มตัวต่อไป
ศพที่สอง
【พลังชีวิตถาวร -1】
【ถูกน้ำยาฆ่าเชื้อคุณภาพต่ำระดับ 0 กัดกร่อน】
【พลังชีวิต -5】
ก็ยังไม่มี
ศพที่สาม
【พลังชีวิตถาวร -1】
ยังคงไม่มี
หลินเจี๋ยเม้มปาก
อัตราดรอปนี่ต่ำจนน่าเกลียดจริง ๆ
เขานั่งยอง ๆ ข้างศพที่สี่ ใบมีดกรีดผ่านเนื้อเน่าเปื่อย
แสงสีขาวสายหนึ่งพุ่งออกมาจากรอยกรีด
“มาแล้ว!”
หลินเจี๋ยคว้าชิ้นส่วนนั้นไว้ทันที
【คุณเก็บชิ้นส่วนหลอมกาย (ระดับ 0 ทั่วไป)】
【โปรดเลือกคุณสมบัติของชิ้นส่วน】
【พลังชีวิต (+20)】
【สติปัญญา (+1)】
【ความคล่องแคล่ว (+1)】
ตัวเลือกสามอย่างปรากฏขึ้นตรงหน้า
หลินเจี๋ยแทบไม่ต้องคิด
“รอบนี้ต้องเลือกพลังชีวิตแล้วล่ะ”
ตอนนี้เพดานพลังชีวิตของเขาเหลือแค่ 30 แต้ม ถ้าชิ้นส่วนหลอมกายชิ้นต่อไปต้องแยกศพเป็นสิบกว่าตัวกว่าจะออกมา ถึงตอนนั้นแค่สะดุดล้มก็คงได้ไปเจอยมบาลแน่
【คุณเลือกชิ้นส่วนพลังชีวิต】
【เพดานพลังชีวิต +20】
【เพดานพลังชีวิตปัจจุบัน: 50】
ร่างกายที่อ่อนแอพลันเหมือนได้รับพลังชีวิตเข้ามา ความหนาวเย็นจากการสูดไอพิษเมื่อครู่หายไปจนหมด
หลินเจี๋ยผ่อนลมหายใจออก
เพดานพลังชีวิต 50 แต้ม ในที่สุดก็ไม่ต้องคอยหวาดระแวงแล้ว
เขาเปิดหน้าต่างค่าสถานะขึ้นมา
ตัวละคร: หลินเจี๋ย
อาชีพ: คนงานทำความสะอาด
เลเวล: 2
พละกำลัง: 5
ความคล่องแคล่ว: 4
พลังจิต: 9
สติปัญญา: 7
เกราะ: 1
ต้านทานเวท: 0
พลังชีวิต: 45/50
สายตาของหลินเจี๋ยเลื่อนไปยังด้านล่างสุดของหน้าต่าง
นั่นแหละคือประเด็นสำคัญ
【ความคืบหน้าการเลื่อนขั้น: 10/10】
【พรสวรรค์ระดับ SSS: นักเสี่ยงดวงทอยลูกเต๋า (ระดับ 0 → ระดับ 1)】
【เอฟเฟกต์ใหม่: เมื่อแยกชิ้นส่วนศพครบ 10 ตัว ศพตัวถัดไปจะดรอปชิ้นส่วนหลอมกายแน่นอน (0/10)】
【ความคืบหน้าการเลื่อนขั้น: 0/20】
หลินเจี๋ยชะงักไป
แทบจะร้องไห้ออกมา
“ในที่สุดก็มีระบบการันตีแล้ว!”
น้ำมูกน้ำตาไหลพราก
เล่นเกมห่วย ๆ นี่มาตั้งครึ่งเดือน ในที่สุดฟ้าหลังฝนก็เปิดสักที!
ก่อนหน้านี้ไม่มีระบบการันตี ถ้าโชคดีก็ได้ชิ้นส่วนจากศพสามสี่ตัว แต่ถ้าโชคร้าย ต่อให้แยกศพสิบกว่าตัวก็ยังไม่ได้สักชิ้น
ความรู้สึกดวงซวยสุดขีดแบบนั้นแทบทำให้คนสติแตก
แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
แยกชิ้นส่วนศพครบ 10 ตัว ศพตัวถัดไปดรอปแน่นอน
มั่นคงแล้ว!
หลินเจี๋ยเช็ดหางตา จู่ ๆ ก็เกิดความคิดเจ้าเล่ห์ขึ้นมา
พรสวรรค์บอกแค่ว่าให้แยกชิ้นส่วนศพ ไม่ได้ระบุว่าต้องแยกให้หมดทั้งตัว
เป็นไปได้ไหมว่าการแยกแค่บางส่วนก็นับความคืบหน้าเหมือนกัน?
ถ้าเป็นแบบนั้น ความเร็วในการหาชิ้นส่วนของเขาก็จะเพิ่มขึ้นมาก!
คิดได้ดังนั้น หลินเจี๋ยก็ลงมือทันที
เขานั่งยอง ๆ ข้างซากหนูยักษ์เน่าเปื่อยตัวใหม่ กรีดใบมีดเข้าไปที่ท้อง แล้วรีบแยกชิ้นส่วนไปราว 10 เปอร์เซ็นต์
หยุด
เขาเหลือบมองความคืบหน้าการเลื่อนขั้น
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
แยกต่อจนถึง 20 เปอร์เซ็นต์
หยุด
ก็ยังไม่เปลี่ยน
30 เปอร์เซ็นต์
หยุด
ยังคงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
หลินเจี๋ยขมวดคิ้ว
หรือว่าต้องแยกให้หมดถึงจะนับ?
เขาทำต่อ
40 เปอร์เซ็นต์
หยุด
ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
50 เปอร์เซ็นต์
หยุด
ความคืบหน้าเพิ่มแล้ว!
【ความคืบหน้าระบบการันตี: 1/10】
ดวงตาหลินเจี๋ยเป็นประกาย ในใจเริ่มวางแผน
“ดูท่า 50 เปอร์เซ็นต์จะเป็นจุดนับความคืบหน้า”
ถ้าคิดแบบนี้ ประสิทธิภาพตอนนี้ก็เร็วกว่าก่อนหน้าสองเท่า!
แต่ว่า...
เขาเปิดหน้าต่างค่าสถานะดู เพดานพลังชีวิตที่เพิ่งเพิ่มมา 20 แต้ม ตอนนี้เหลือแค่ 49 แต้ม
ไอพิษไม่สนหรอกว่าแยกศพไปถึงขั้นไหน ขอแค่ผ่าศพ ไอพิษข้างในก็พ่นออกมาและหักเพดานพลังชีวิต
ประสิทธิภาพเร็วขึ้นสองเท่า ความเร็วในการตายก็เพิ่มขึ้นสองเท่าเหมือนกัน
ก่อนหน้านี้หลินเจี๋ยไม่กล้าทำแบบนี้ เพราะบางครั้งชิ้นส่วนหลอมกายอาจปรากฏหลังจากแยกศพจนหมดแล้วเท่านั้น ถ้าแยกไม่หมดแล้วดันโชคร้ายขึ้นมา ต่อให้แยกศพถึง 20 ตัวก็อาจไม่ได้ชิ้นส่วนหลอมกายสักชิ้น
“มิน่าล่ะ เกมสุ่มกาชาที่ไม่มีระบบการันตีถึงโดนผู้เล่นด่าจนยับ”
เขาถอนหายใจ
ตอนนี้มีระบบการันตีแล้ว งั้นก็ลุยให้สุด!
พลังชีวิต พละกำลัง ความคล่องแคล่ว เดี๋ยวก็มีครบ!
หลินเจี๋ยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเริ่มแยกชิ้นส่วนอย่างบ้าคลั่ง
หนึ่งตัว
สองตัว
สามตัว
ไอพิษเน่าเปื่อยกัดกร่อนร่างกายของเขาไม่หยุด เพดานพลังชีวิตลดลงทีละน้อย
เขาไม่หยุดมือ
สี่ตัว
ห้าตัว
หกตัว
หลินเจี๋ยไม่ทันสังเกตว่าในเงามืดไม่ไกล มีดวงตาคู่หนึ่งจับจ้องเขาอยู่ตลอด
พี่เตาพิงอยู่ตรงมุมกำแพง คาบบุหรี่มวนราคาถูกไว้ในปาก
“พี่เตา หมอนั่นดูแปลก ๆ นะ”
ผอมเกรียงวิ่งเข้ามารายงานเสียงเบา
“มันแยกศพเร็วกว่าก่อนสองเท่า แต่ทุกตัวก็แยกไม่หมด”
พี่เตาหรี่ตามองหลินเจี๋ยที่อยู่ไม่ไกล
หมอนั่นกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ข้างศพ มีดขึ้นลงฉับ ๆ รวดเร็วจนน่าคลั่ง
ทุกครั้งที่แยกศพ มันก็สำลักไอพิษจนไอไม่หยุด ใบหน้าแดงก่ำ
แต่ก็ยังไม่หยุด กลับรีบแยกศพตัวต่อไปเหมือนคนถูกผีเข้า
รอยยิ้มที่มุมปากของพี่เตากว้างขึ้น
“ดูท่าไอ้โง่นั่นจะโดนไอพิษรมจนสมองพังแล้วจริง ๆ”
เขาพ่นควันออกมา แล้วเอนหลังพิงกำแพงอย่างเกียจคร้าน
“ในเมื่อมันรนหาที่ตายเอง พวกเราก็ไม่ต้องไปสนใจมันแล้ว”
ผอมเกรียงดูเป็นกังวลเล็กน้อย
“พี่เตา ถ้ามันแยกแบบนี้ หัวหน้าหน่วยย่อยจะเพิ่มงานให้พวกเราอีกไหม?”
พี่เตาหัวเราะเยาะ
“คิดว่าการแยกชิ้นส่วนศพมันง่ายนักหรือไง?”
เขาชี้ไปทางหลินเจี๋ย
“แยกศพส่ง ๆ แบบนั้น ปริมาณขนที่ได้ยังไม่ถึงหนึ่งในห้าด้วยซ้ำ ไม่งั้นคิดว่าพวกหน่วยบังคับใช้กฎหมายที่วางท่าสูงส่งจะไม่แยกเองทำไม? งานทั้งเสียเวลาและเหนื่อย แถมไม่มีใครเห็นค่า”
ผอมเกรียงพยักหน้ารัว ๆ
“ใช่ ๆ สมกับเป็นพี่เตา มองการณ์ไกลจริง ๆ ถ้าไม่ได้พี่ ผมก็คงต้องเสี่ยงชีวิตแยกหนูยักษ์น่าขยะแขยงพวกนี้เหมือนคนงานทำความสะอาดทุกวัน”
พี่เตาตบไหล่เขา
“ตามพี่เตาไว้ รับรองว่ามีของให้กิน”
สายตาของเขามองข้ามหลินเจี๋ยไป แล้วหยุดอยู่ที่ชายหนวดแปดตัวซึ่งอยู่ไม่ไกล
“แต่ก็น่าเสียดายที่เราต้องหาคนเป้าหมายใหม่เพื่อเอาขนแล้ว”
พี่เตาหรี่ตา
“องค์กรที่หยางเฟิงตั้งขึ้น ดูเหมือนจะทำงานมีประสิทธิภาพไม่น้อยเหมือนกัน”
ลึกเข้าไปในท่อระบายน้ำ หลินเจี๋ยยังคงแยกชิ้นส่วนอย่างบ้าคลั่ง ในสายตาคนอื่น เขาดูเหมือนศพเดินได้
“แค่ก ๆ”
เขากุมหน้าอก ไออย่างรุนแรงอยู่หลายครั้ง
พลังชีวิตเหลือแค่ 30 แต้ม อีกไม่นานก็ได้ไปเจอยมบาลแล้ว
“นี่มันทำงานหนักจนไม่กลัวตายจริง ๆ”
หลินเจี๋ยหัวเราะอย่างขมขื่น
แต่ผลตอบแทนก็คุ้มไม่น้อย
หลังจากแลกด้วยพลังชีวิต ความคืบหน้าระบบการันตีก็กลับมาถึง 10/10 อีกครั้ง
ระหว่างนั้นยังดรอปชิ้นส่วนหลอมกายเพิ่มมาอีกสองชิ้น
รวมกับชิ้นส่วนหลอมกายที่ได้จากระบบการันตี ก็เป็นทั้งหมดสามชิ้น
ในที่สุดค่าสถานะสองด้านของหลินเจี๋ยก็ขึ้นมาอยู่ในระดับคนปกติ
ตัวละคร: หลินเจี๋ย
อาชีพ: คนงานทำความสะอาด
เลเวล: 2
พละกำลัง: 7
ความคล่องแคล่ว: 5
พลังจิต: 9
สติปัญญา: 7
เกราะ: 1
ต้านทานเวท: 0
พลังชีวิต: 20/30
“ชิ้นส่วนชิ้นต่อไปต้องเลือกพลังชีวิตแล้ว”
เขาคิดในใจ
ตอนนี้พี่เตาก็ไม่ได้สนใจเขาแล้ว พฤติกรรมแยกชิ้นส่วนแบบฆ่าตัวตายอย่างนี้ คงทำให้คนอื่นไม่มองเขาอยู่พักหนึ่ง
ในท่อระบายน้ำนี่ เขาน่าจะปลอดภัย
ถึงพลังชีวิตจะยังไม่เพิ่มในตอนนี้ก็คงไม่เป็นไร
อีกอย่าง แค่แยกศพตัวต่อไปก็ได้ชิ้นส่วนแล้ว ถึงตอนนั้นค่อยเลือกพลังชีวิตก็ยังทัน
หลินเจี๋ยกำลังจะทำงานต่อ จู่ ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง
ค่าพลังจิตที่สูงถึง 9 แต้มทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติเล็กน้อย
เขาหยุดมือ แล้วตั้งใจฟัง
“ทำไมฉันได้ยินเสียงอะไรสักอย่างดังซู่ซ่าอยู่?”