ถังเป่าเอ๋อร์พยักหน้า
เฒ่าเต๋าจอมกะล่อนรู้สึกหนาวสันหลัง รีบพูดว่า "ที่แท้ก็เป็นศิษย์ของจ้าวกระบี่ เสียมารยาท ๆ อาตมาเมื่อกี้ล้อเล่นนะ อย่าใส่ใจเลย"
"ไม่เป็นไรหรอก! หนูก็แค่ล้อเล่นเหมือนกัน ท่านเป็นเพื่อนของพี่ชายหนู หนูจะตีท่านได้ยังไง"
ถังเป่าเอ๋อร์ยิ้มเจ้าเล่ห์
หลินฉิงกระซิบ "เฒ่าเต๋าขี้โกง จ้าวกระบี่นี่เก่งมากเลยเหรอ"
"ไม่ใช่แค่เก่งเท่านั้น" เฒ่าเต๋าจอมกะล่อนทำสีหน้าจริงจัง เต็มไปด้วยความเคารพ "จ้าวกระบี่คือหนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกปัจจุบัน"
"เจ๋งขนาดนี้เลย? เทียบกับอู๋ไป๋ล่ะ"
เฒ่าเต๋าจอมกะล่อนพูดจริงจัง "คนละระดับกันเลย จ้าวกระบี่มีชื่อเสียงมานานแล้ว ถ้าให้เวลาอู๋ไป๋อีกหน่อยอาจจะพอสู้ได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้แน่"
"เอาแล้วไง ภูมิหลังเด็กนี่มันแน่นขนาดนี้เลยเหรอ"
หลินฉิงตาเป็นประกาย พูดพึมพำเบา ๆ "อู๋ไป๋มาหาน้องสาวของฉัน ถ้าฉันไปหาน้องสาวเขาล่ะก็ จะยิ่งสนิทกันมากขึ้นนะ"
เฒ่าเต๋าจอมกะล่อนมองเขาเหมือนมองคนโง่ "ถ้านายเบื่อชีวิตมากก็ลองดูนะ แต่ขอบอกไว้เลยว่า ถ้าจ้าวกระบี่จะฆ่านาย แม้แต่อู๋ไป๋ตอนนี้ก็ปกป้องนายไม่ได้"
หลินฉิงหดคอ หัวเราะแหะ ๆ "ฉันก็แค่พูดเล่น แค่พูดเล่นเอง ทำไมต้องจริงจังด้วย"
"พี่ชาย ก็ไม่ใช่ว่ามีลูกสาวเหรอ อยู่ไหนน่ะ ให้ออกมาเจอคุณป้าสาวสวยคนนี้เร็ว"