มุมปากของอู๋ไป๋ยกขึ้นเล็กน้อย เขาแค่นหัวเราะในใจ เฮ่ออวิ๋นอี้คนนี้ช่างโอหังจริง ๆ
ลู่หยวนซานต้องการฆ่าเขา แต่เฮ่ออวิ๋นอี้กลับอยากจะปัดเรื่องนี้ทิ้งไปด้วยคำพูดเพียงประโยคเดียว
ก็ได้! เพื่อหลินตั้นจวงแล้ว เขาจะอดทน
แต่ขอแค่มีโอกาส ฉันจะจัดการแกกับลู่หยวนซานไปพร้อมกัน... อู๋ไป๋คิดเงียบ ๆ ในใจ
เมื่อคิดได้ดังนี้ อู๋ไป๋ก็ยิ้มแล้วพูดว่า "เจ้าตำหนักที่หกโปรดวางใจ ข้าจะหาทางช่วยลู่หยวนซานออกมาให้ได้"
"ดีมาก ไปจัดการเสีย"
เฮ่ออวิ๋นอี้พูดอย่างชี้นิ้วสั่ง แล้วก็วางสายไปทันที
ว่านเซินรู้สึกโกรธแค้น "ท่านทูตพิเศษหลิน เราจะต้องช่วยลู่หยวนซานจริง ๆ หรือ"
อู๋ไป๋มองเขา "ข้ารู้ว่าเจ้ากับลู่หยวนซานมีความแค้นฝังลึก เจ้าวางใจเถิด ไม่ช้าก็เร็วสักวัน ข้าจะมอบตัวเขาให้เจ้า ให้เจ้าจัดการด้วยตัวเอง ล้างแค้นให้หลานสาวของเจ้า"
ว่านเซินลุกขึ้นยืน โค้งคำนับ "ขอบคุณท่านทูตพิเศษหลิน"
"อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นคำสั่งของเจ้าตำหนักที่หก ตอนนี้พวกเรายังไม่อาจต่อต้านเจ้าตำหนักที่หกได้ เจ้าเข้าใจไหม"
"ผู้น้อยเข้าใจ"
อู๋ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย ลุกขึ้นพูด "พรุ่งนี้ ข้าจะไปพบอู๋ไป๋ ดูว่าจะช่วยลู่หยวนซานออกมาได้ไหม น่าปวดหัวจริง ๆ"
สีหน้าของซ่างกวนอวี่เฟยดูแปลก ๆ ขณะส่งอู๋ไป๋ออกมา
"ผู้อาวุโสหลิน ถูเทียนลี่ตายแล้ว ตำแหน่งจางเหล่าชั้นในของหออสูรทมิฬก็ว่างลงหนึ่งตำแหน่ง"
อู๋ไป๋มองนาง หญิงคนนี้ฉลาดมาก เพียงแวบเดียวก็มองแผนการของเขาออก