ลูกตาของลู่หยวนซานหดตัวอย่างรุนแรง
อีกฝ่ายเอ่ยชื่อเขาออกมาทันที แสดงว่ารู้ว่าเขาจะมา
ลู่หยวนซานรู้สึกถึงลางร้าย
ปฏิกิริยาเล็กน้อยนี้ถูกถังเป่าเอ๋อร์จับได้ นางจึงมองลู่หยวนซานแล้วพูดว่า "เจ้าน่ะหรือ?"
ลู่หยวนซานถามเสียงเข้ม "เจ้าเป็นใคร?"
"ข้าถังเป่าเอ๋อร์ อู๋ไป๋คือพี่ชายข้า"
ลู่หยวนซานหรี่ตาลงเล็กน้อย เตรียมจะลงมือ
"เดี๋ยวก่อน" ถังเป่าเอ๋อร์ยื่นมือโบก "พี่ข้าบอกว่า ข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า"
ลู่หยวนซานตะคอก "พี่เจ้ารู้ว่าข้าจะมา?"
"อื้ม!" ถังเป่าเอ๋อร์พยักหน้า "พี่ข้ายังบอกอีกว่า ให้พวกเจ้าเบาเสียงหน่อย คนในบ้านพักผ่อนกันหมดแล้ว อย่าไปปลุกพวกเขา"
ลู่หยวนซานรู้สึกเย็นเยียบไปทั้งตัว อู๋ไป๋รู้ว่าเขาจะมาปรากฏตัว นี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย
"อู๋ไป๋อยู่ไหน?"
"พี่ข้าออกไปข้างนอกแล้ว"
แววตาลู่หยวนซานดุดัน นี่อาจเป็นโอกาส
"ฆ่านาง"
ลูกน้องคนหนึ่งข้างหลังลู่หยวนซานพุ่งเข้าใส่ถังเป่าเอ๋อร์ราวกับสายฟ้า
เงานั้นไปฆ่าอู๋ไป๋และถูเทียนลี่แล้ว
ลู่หยวนซานนำสุดยอดกำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดในมือมาด้วยคราวนี้ นอกจากตัวเขาเองแล้ว ยังมีระดับขั้นสูงระดับมนุษย์อีกหกคน
ลูกน้องลู่หยวนซานไม่ออมมือให้สาวงามเลยแม้แต่น้อย ดูท่าไม่ใช่ผู้ชายทุกคนจะลุ่มหลงหญิงงาม หรือไม่ก็ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาลุ่มหลง แววตาดุดัน ฝ่ามือฟาดลงไปที่กลางกระหม่อมของถังเป่าเอ๋อร์
ทว่า ฝ่ามือนี้ฟาดไปที่ความว่างเปล่า ไม่โดนเป้าหมาย
เกิดอะไรขึ้น?
ลูกน้องลู่หยวนซานก้มลงมอง ลูกตาแทบถลนออกนอกเบ้า ตกใจจนเลือดแทบแข็ง...แล้วแขนของเขาล่ะ?