ถูเทียนลี่จ้องอู๋ไป๋เขม็ง หว่างคิ้วเต็มไปด้วยไออาฆาต พลังรอบตัวพลันแข็งกร้าวขึ้น
อู๋ไป๋ยกยิ้มน้อย ๆ แล้วโก่งธนูขึ้น พลังฟ้าดินในรัศมีสิบลี้เหมือนถูกดูดเข้ามาจนหมด ทรงอานุภาพน่าหวั่นเกรง
"ฟิ้ว!"
ลูกศรสีดำที่แปรจากปราณมรณะพุ่งตรงไปหาถูเทียนลี่พร้อมเสียงเสียดอากาศอันน่าสะพรึง
สีหน้าถูเทียนลี่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ลมปราณภายในพลุ่งพล่าน ยกฝ่ามือตบออกไป แสงขาวสายหนึ่งพุ่งออก
"ตูม!"
แสงขาวถูกศรยิงระเบิดในพริบตา
ถูเทียนลี่หลบออกข้างด้วยความเร็วปานสายฟ้า แต่สมุนพลีชีพที่อยู่ข้างหลังเขากลับซวย ถูกศรทะลวงหัวใจ ตายคาที่
อู๋ไป๋โก่งธนูขึ้นอีกครั้ง
คราวนี้ ลูกศรสามดอกพุ่งออกไปพร้อมกัน
พลังทั่วร่างถูเทียนลี่ปั่นป่วน ลมปราณภายในแปรเป็นงูเหลือมขนาดเท่าท่อนแขนสามตัวพุ่งเข้าใส่ลูกศรทั้งสาม
ตูม!
พลังหลายสายปะทะกันอย่างจัง พายุหมุนกวาด
ลูกศรสามดอกทะลวงพายุออกมา ใบหน้าแก่ของถูเทียนลี่บิดเบี้ยว
"หลบ!"
แต่มันสายเกินไปแล้ว
เสียงเสียดแทงดังขึ้น ลูกน้องที่เหลือสามคนของเขาถูกศรทะลวงร่าง
ลูกศรสามดอกคร่าชีวิตสมุนพลีชีพสามคน แล้วยังพุ่งต่อไปหาอิ่งหน้าที่บาดเจ็บสาหัส
อิ่งหน้าตกใจแทบวิญญาณหลุด พยายามดิ้นรนหลบ
เพล้ง! เลือดพุ่งกระฉูดเป็นหมอก
อิ่งหน้าร้องโหยหวนสุดกลั้น
เขาบาดเจ็บหนัก พยายามหลบจนรอดสองดอก แต่ก็ไม่พ้นดอกที่สาม หัวไหล่ซ้ายและแขนทั้งข้างระเบิดกลายเป็นหมอกเลือด ปากแผลเลือดพุ่งเป็นสาย