อู๋ไป๋ 'ยืม' รถของมู่เหลียน ขับมุ่งหน้าลงใต้ไปอย่างรวดเร็ว
เสียเวลาไปมากแล้ว ไม่รู้ว่าสมบัติในถ้ำมังกรจะถูกใครตัดหน้าไปก่อนหรือยัง
"เอี๊ยด……"
ขณะที่อู๋ไป๋กำลังคิดฟุ้งซ่าน จู่ๆ ก็มีชายชราคนหนึ่งพุ่งออกมาจากข้างทางทั้งที่ไม่มีอะไร
เขาเหยียบเบรกอย่างแรง รถไถลไปข้างหน้าหลายเมตรเพราะแรงเฉื่อย ทิ้งรอยยางดำไว้บนพื้น
รถหยุดห่างจากชายชราเพียงหนึ่งเมตรอย่างหวุดหวิด
ตอนที่กำลังบ่นในใจว่าชายชราเดินตัดถนนตามอำเภอใจ ก็เกิดเหตุการณ์ชวนตะลึงขึ้น
ชายชรากะระยะห่างระหว่างตัวกับรถ แล้วก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ก่อนจะทิ้งตัวลงบนฝากระโปรงรถ เอาหัวโขกอย่างแรงจนเกิดเสียงดังสนั่น จากนั้นก็ไหลลงไปตามฝากระโปรง นอนแผ่อยู่หน้ารถ
อู๋ไป๋ตกตะลึงมาก
แน่นอนว่าเขาเข้าใจทันทีว่าเจอพวกแกล้งถูกรถชนเข้าแล้ว
คนในเมืองเทียนหยางก็งี้แหละ ไม่ใช่คนดีสักคน คนแก่เด็กต่างก็เป็นพวกเกลือเป็นหนอน
ตอนนี้ คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์และมุงเข้ามาดู
อู๋ไป๋ยิ้มแห้ง นี่มันเรื่องอะไรกัน
เขาเปิดประตูรถลงไป ได้ยินเสียงชายชราที่นอนอยู่บนพื้นร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด
"คุณพ่อนาย ยังไม่ตายใช่ไหม?"
คนรอบข้างต่างตกตะลึง มีใครเขาถามกันอย่างนี้?
"คุณพ่อนาย ฝีมือแกล้งถูกรถชนนี่ขั้นเทพเลยนะเนี่ย ดูก็รู้ว่าทำมาเยอะแน่ๆ?"