"กลัวอะไรน่ะ?"
อู๋ไป๋มองเขาอย่างไม่เข้าใจ แล้วขำ "กลัวคนอื่นแย่งหรือไง?"
"กลัวจะติดนิสัยใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายน่ะสิ แล้วก็..." ถังเป่าเอ๋อร์ชำเลืองไปทางเจ้าเล่ห์เฒ่า "เขาพยายามจะหลอกเอาเงินฉันตลอดเลย"
อู๋ไป๋หัวเราะ "คราวหน้าถ้ามันหลอกเงินเธออีก ก็ซัดมันให้หนักเลย"
ถังเป่าเอ๋อร์ยิ้มร่า "ดีเลย"
"เก็บบัตรนั่นไว้เถอะ"
"ไม่ได้หรอก ๆ... ในนี้เงินเยอะมาก เอาคืนไปดีกว่าค่ะ"
"ถือว่าเป็นค่าจ้างล่วงหน้าสำหรับเธอก็แล้วกัน จ้างเธอแบบเหมา"
ถังเป่าเอ๋อร์มองอู๋ไป๋อย่างระแวง "ฉันเป็นน้องสาวคุณนะ จะมาอุปถัมภ์ฉันแบบนั้นได้ยังไง"
อู๋ไป๋ "..."
"คิดอะไรอยู่ในหัวกัน? ฉันหมายถึง... เอาเถอะ เก็บบัตรไว้เถอะ"
แต่ถังเป่าเอ๋อร์ยืนกรานไม่เอาทุกวิถีทาง
อู๋ไป๋จนใจ "ก็ได้ พรุ่งนี้เธอไปเปิดบัญชีมา เดี๋ยวฉันโอนเงินให้นิดหน่อย"
"ดีเลย!"
ด้านข้าง ถังถังที่กำลังเล่นอยู่คลานสี่ขาปีนขึ้นมาบนตักอู๋ไป๋ กลัวตัวเองจะร่วงเลยเกาะเสื้ออู๋ไป๋แน่น เงยหน้าถาม "คุณพ่อคะ แม่พี่สาวกลับมาตอนไหนเหรอ?"
"ถังถังไม่ได้เจอท่านานแล้วเลย คิดถึงจนผอมเลยนะ พ่อน่าจะลองลูบหน้า ถังถังหน้าตอบลงเยอะเลยนะ"
อู๋ไป๋ลูบแก้มน้อยของเธอ "ใช่เลย ถังถังผอมลงเยอะ"
"อดใจรออีกหน่อยนะ แม่พี่สาวทำงานเสร็จแล้วจะกลับมา"
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
ซ่างกวนอวี่เฟยเป็นคนโทรมา
อู๋ไป๋อุ้มถังถังด้วยมือหนึ่ง แล้วรับโทรศัพท์อีกมือ