ถังถังอุ้มเจ้ากลมน้อย มาถึงหน้าตึก เงยหน้าขึ้นมองขั้นบันไดสูง ใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำ ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความสุข
“แม่พี่สาว ถังถังมาหาแล้ว”
คราวก่อนหลินตั้นจวงพาถังถังมาที่นี่ แต่เธอขึ้นไปเอาเอกสาร ถังถังนั่งรอในรถ
ถังถังถามว่านี่ที่ไหน?
หลินตั้นจวงบอกถังถังว่า ที่นี่คือหลิงเทียนกรุ๊ป ที่ทำงานของเธอ
ถังถังความจำดี จำได้ทั้งหมด
อู๋ไป๋บอกเธอว่า หลินตั้นจวงทำงานอยู่ คงอีกสักพักถึงจะกลับมา
ในสายตาถังถัง ที่นี่คือที่ทำงานของหลินตั้นจวง ที่นี่ต้องเจอแม่พี่สาวแน่ ๆ
“เจ้ากลมน้อย ฉันไม่ได้เจอแม่พี่สาวนานมากเลย พี่เจอฉันต้องดีใจมากแน่”
“เอี๊ยะอี๊ยะ…”
เพราะขั้นบันไดสูงเกินไปสำหรับถังถัง เธออุ้มเจ้ากลมน้อยปีนไม่ได้ จึงใส่เจ้ากลมน้อยลงในเป้ แล้วใช้ทั้งมือทั้งเท้าตะกายขึ้น
ดีว่ามีไม่กี่ขั้น ถังถังปีนขึ้นไปได้เร็วมาก
ตบฝุ่นที่มือเล็ก ๆ แล้วเดินเข้าไปในตึกอย่างมีความสุข
“หนูน้อย หนูหาใครครับ? เข้ามั่วซั่วไม่ได้นะ”
รปภ.เถียนหมิงทึ่ง เด็กหญิงคนนี้ช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ งดงามดังหยกแกะสลัก กลัวจะทำให้ตกใจ จึงถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
ถังถังเงยหน้ามองลุงหน้าดำตรงหน้า เอ่ยด้วยเสียงเด็ก ๆ ว่า “ลุงคะ หนูชื่อถังถัง มาหาแม่พี่สาวค่ะ”
แม่พี่สาว?