อู๋ไป๋กลับถึงบ้านก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง
“พี่ชายฉันไม่เป็นไรนะคะ” ถังเป่าเอ๋อร์เป็นห่วง
อู๋ไป๋เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่มีใครบอกได้แน่ ภายนอกดูเหมือนปกติ แต่หลินตั้นจวงถูกหออสูรทมิฬพาตัวไป คิดดูก็รู้ว่าอารมณ์เขาคงย่ำแย่สุด ๆ
เหลียงหย่วนว่า “ให้ท่านอู๋อยู่เงียบ ๆ คนเดียวเถอะ”
อู๋ไป๋กลับเข้าห้อง ปิดประตู แล้วหยิบสมุนไพรชั้นยอดสิบต้นที่หลอกจากลู่หยวนซานออกมา
สมุนไพรชั้นยอดพวกนี้แม้อายุน้อย คุณภาพต่ำ แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสมุนไพรชั้นยอด
สู้กับเฮ่ออวิ๋นอี้ แม้บาดเจ็บสาหัส เสี่ยงตาย แต่ก็ทำให้เขาสัมผัสถึงโอกาสในการทะลวงขั้นได้ราง ๆ
ที่อู๋ไป๋เสียดายคือ เลือดสมบัติสองหยดนั้น
หากอยู่ในสถานการณ์ปกติ ด้วยเลือดสมบัติสองหยดนี้ เขาอาจทะลวงขั้นได้
แต่ตอนนั้นเขาบาดเจ็บสาหัส โลหิตมังกรแท้จริงกับสมุนไพรชั้นยอดพวกนั้นรักษาอาการบาดเจ็บเขา เลือดสมบัติกิเลนเสริมร่างกายให้แข็งแกร่ง ระดับพลังกลับไม่ขึ้นเลยแม้แต่น้อย
สมุนไพรชั้นยอดแต่ละต้นกลายเป็นเถ้าถ่านในมืออู๋ไป๋
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง สมุนไพรชั้นยอดสิบต้นถูกเขาหลอมดูดกลืนจนหมด
ยังห่างไกลเกินไปนะ
อู๋ไป๋ลืมตา ผิดหวังเล็กน้อย
เขาฝึกคัมภีร์ชีวิตมรณะ ต่างจากผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไป ปราณที่ต้องใช้ในการทะลวงขั้นมากกว่าผู้ฝึกยุทธ์ธรรมดาหลายสิบเท่าเป็นร้อยเท่า
ตอนนั้น เขาอยู่ในวังสี่เทพ หลอมสมุนไพรชั้นยอดหลายสิบต้นก็ยังทะลวงขั้นไม่ได้ สุดท้ายไปได้ศิลาโลหิตมังกรที่ภูเขาจิ่วเหล่ยถึงทะลวงขั้นได้