สองคนนั้นจบเห่แล้ว
ต่อให้เป็นอู๋ไป๋ก็เป็นไปไม่ได้ข้ามไปช่วยคนไกลหลายสิบเมตรได้
เหลยเฉารานกับเหลียงหยุนเตามีสีหน้ากังวลเหมือนกันเป็นครั้งแรก
โดยเฉพาะเหลียงหยุนเตา ลูกตาแทบปริแตก นี่คือผู้แข็งแกร่งขั้นสูงระดับมนุษย์เพียงคนเดียว ถ้าตายไปแบบนี้ เขากลับไปก็ฆ่าตัวตายชดใช้ความผิดได้เลย
แต่ไม่มีใครช่วยสองคนนั้นได้ ได้แต่โกรธโดยไร้พลัง
"ท่านอาวุโส ยืมอาวุธหน่อย"
อู๋ไป๋ตะโกนใส่เหลยเฉาราน
เหลยเฉารานเข้าใจทันที อาวุธของเขากลับเป็นพู่กันหนึ่งด้าม แน่นอนว่าไม่ใช่พู่กันธรรมดา ด้ามทำจากวัสดุพิเศษ ยาวถึงห้าสิบเซนติเมตร
เหลยเฉารานสะบัดมือ พู่กันเหล็กในมือพุ่งออกไป
อู๋ไป๋พุ่งตัวออกจากสะพานหินแล้ว กระโดดครั้งเดียวก็ไปไกลสิบกว่าเมตร ปลายเท้าแตะเบา ๆ บนพู่กันเหล็กที่อยู่ตรงเท้าพอดี ถีบตัวส่ง ออกตัวอีกครั้งไปไกลสิบกว่าเมตร คว้าตัวเหลยเซียวที่กำลังร่วงหล่น ช่วยเขาไว้ได้
อู๋ไป๋หิ้วเขา ลงบนสะพานหินอย่างมั่นคง
เพียงแต่พู่กันเหล็กนั้นร่วงลงสู่เหวลึกสุดหยั่ง
แน่นอนว่ายังมีผู้แข็งแกร่งขั้นสูงระดับมนุษย์ของสำนักมังกรดำคนนั้นด้วย แต่ไม่มีใครช่วยเขา
เหลียงหยุนเตาเคืองตาแทบระเบิด ไม่อาจทนแผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง
ทว่าตอนนั้น ภาพประหลาดก็เกิดขึ้น เห็นเพียงบนแท่นบูชาจู่ ๆ ก็พุ่งแสงสีแดงออกมาสายหนึ่ง ราวกับงูเหลือมยักษ์สีแดง พุ่งเข้าใส่เร็วปานสายฟ้า พันรวบผู้แข็งแกร่งขั้นสูงระดับมนุษย์ของสำนักมังกรดำที่กำลังร่วงหล่น ลากไปทางแท่นบูชา