มู่จิ่วโจวฉายแววประหลาดใจในดวงตา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
อู๋ไป๋เองก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน จากห้องไป
ลงมาชั้นล่าง อู๋ไป๋เรียกถังเป่าเอ๋อร์มาข้าง ๆ กำชับอยู่สองสามประโยค
จากนั้น ก็เรียกถังถังเข้ามา
"ถังถัง พ่อต้องไปหลายวัน ตอนพ่อไม่อยู่ หนูต้องเชื่อฟังคุณป้านะ รู้ไหม?"
ดวงตาสีดำสนิทราวองุ่นของถังถังเป็นประกาย "คุณพ่อจะไปหาแม่พี่สาวเหรอ?"
อู๋ไป๋พยักหน้า
ถังถังสัญญาอย่างว่าง่ายว่าจะเชื่อฟังคุณป้าแน่นอน
"คุณพ่อคะ ถ้าคุณพ่อเจอแม่พี่สาว ต้องบอกแม่ด้วยนะว่าถังถังคิดถึงมาก"
"อืม!"
อู๋ไป๋จูบแก้มเล็ก ๆ ของเธอ "หลายวันนี้ไปหาเล่นกับคุณปู่มู่บ่อย ๆ นะ เขาอารมณ์ไม่ดี หนูต้องทำให้เขามีความสุขนะ เข้าใจไหม?"
"ค่ะ" ถังถังพยักหน้าน้อย ๆ
วันรุ่งขึ้น
ตอนที่ทุกคนยังไม่ตื่น อู๋ไป๋ก็ออกจากบ้าน
หลังจากอู๋ไป๋ปลอมตัว ก็มาที่โรงน้ำชาอวิ๋นอี้
ซ่างกวนอวี่เฟยยื่นตั๋วเรือสองใบให้เขา นี่คือสิ่งที่ลู่หยวนซานส่งคนมาให้
"ผู้อาวุโสหลิน ระวังตัวด้วยนะ!"
อู๋ไป๋พยักหน้าเล็กน้อย "จำสิ่งที่ข้าบอกเจ้าก่อนหน้านี้ไว้ให้ดี"
"อวี่เฟยเข้าใจ"
หลังจากนั้น อู๋ไป๋ก็พาว่านเซินจากไป
เวลาบ่ายโมงกว่า ๆ ทั้งสองก็มาถึงท่าเรือซานปัว รอขึ้นเรือ
ว่านเซินเอาแต่ลูบคาง เขาโกนหนวดทิ้งแล้ว ยังไม่ค่อยชิน สีหน้าดูหม่นหมอง
หนวดนั้นอู๋ไป๋ให้เขาโกน ส่วนรูปโฉมก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย