มู่จิ่วโจวถือกระบี่ไท่จี๋เล่มหนึ่งกลับมา ฟันใส่ไป๋อู๋ทันที
ไป๋อู๋ถอยกรูดออกไป ค่อนข้างตกใจ
สมกับเป็นจ้าวกระบี่ ต่อให้ไร้พลังลมปราณ แต่กระบี่ธรรมดาในมือเขากลับแทงออกมาจนเกิดเสียงหวีดหวิว
“เฒ่ามู่ คิดจะฆ่าฉันจริง ๆ เหรอ?”
มู่จิ่วโจวแววตาเฉียบคม ไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งเข้าหาไป๋อู๋ ยกกระบี่ขึ้นแทง
ไป๋อู๋เอี้ยวตัวหลบ แต่ไม่คิดว่ากระบี่ของมู่จิ่วโจวจะพลิกแพลง แทงเข้าเอวเขาด้วยมุมประหลาด
ไป๋อู๋มองลงไป เสื้อถูกกรีดเป็นรอยขาด
บัดซบ!
ตาเฒ่านี่ไร้พลังลมปราณแล้ว แต่เพลงกระบี่น่ากลัวเสียจริง
ดีที่เขาฝึกร่างกายไร้เทียมทาน ไม่งั้นกระบี่นี้คงบาดเจ็บไปแล้ว
“ฉัวะ!”
กระบี่ดั่งงูพิษแลบลิ้น มากับเสียงหวีดหวิว จู่โจมอีกครั้ง
ไป๋อู๋หลบออกไป
ใครจะคิด เพลงกระบี่เมื่อครู่เป็นเพียงไม้ตบตา กระบวนท่าสังหารที่แท้จริงอยู่ด้านหลัง พลิกแพลงจ้วงไปที่ต้นขา
กางเกงถูกแทงเป็นรู
อู๋ไป๋ใจสั่น มู่จิ่วโจวไม่ทำให้ชื่อจ้าวกระบี่ต้องอับอาย เพลงกระบี่พลิกแพลงเหลือเกิน
ส่วนมู่จิ่วโจวเองก็ใจสั่น พลังร่างกายของไป๋อู๋แข็งแกร่งเกินไป กระบี่ของเขาแทงเข้าไปไม่ถึงเนื้อ
กระบี่ธรรมดาในมือมู่จิ่วโจวกลับมีชีวิตขึ้นมา กระบี่ดั่งมังกรท่องเกลียวคลื่น
ไป๋อู๋หลบซ้ายหลีกขวา หลังจากสองกระบี่แรก เพลงกระบี่ของมู่จิ่วโจวก็แตะต้องชายเสื้อเขาไม่ได้อีกเลย
“ดี”
มีคนมุงดูอยู่ไม่น้อย พวกคุณตาแก่ที่ให้ยืมกระบี่ก็อยู่ด้วย ยังมีคนตะโกนเชียร์มู่จิ่วโจว