อู๋ไป๋เกือบอดใจไม่ไหวจะเอาไหเหล้าฟาดหัวเขาแล้ว
ช่างเถอะ ไม่ถือสาคนโง่
อู๋ไป๋ปลอบใจตัวเองไม่หยุด ถึงได้ระงับโทสะที่พลุ่งพล่านในใจลง
พวกเขาสี่คนดื่มเหล้าหมดหนึ่งไห
คนอื่นไม่มีอะไร แต่มู่จิ่วโจวตอนนี้เป็นคนธรรมดา ดื่มมากไปหน่อย
พวกเขาออกจากร้านเหล้าเก่า อู๋ไป๋ยืดเส้นยืดสาย "เมื่อยนิดหน่อย หาร้านแช่เท้านวดผ่อนคลายหน่อย"
เหลียงหย่วนบอก "เดี๋ยวฉันจัดการให้"
อู๋ไป๋พยักหน้าน้อย ๆ มุมปากยกยิ้ม การดื่มเหล้าเป็นแค่ข้ออ้าง จัดการมู่จิ่วโจวต่างหากคือของจริง
อู๋ไป๋ชอบบอกว่ามู่จิ่วโจวใจแคบ แต่จริง ๆ เขาใจแคบกว่าเยอะ
เรื่องที่โดนมู่จิ่วโจวแกล้งในสวนสนุกวันนี้เขายังจำได้แม่น
มู่จิ่วโจวที่มึนงงถูกพามาถึงร้านแช่เท้า
เห็นสาวอ้วนร้อยกิโลกรัมเดินเข้าห้องของมู่จิ่วโจว อู๋ไป๋ก็หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์
เจ้าเล่ห์เฒ่าและเหลียงหย่วนมองแล้วเหงื่อกาฬแตกพลั่ก
"อู๋ไป๋ อย่าเล่นจนเกิดเรื่องถึงตายเชียวนะ"
เจ้าเล่ห์เฒ่าหวั่นใจอยู่บ้าง นั่นมันจ้าวกระบี่นะ ถ้าฟื้นพลังเมื่อไหร่ ใครจะเป็นคู่ต่อกรล่ะ ระวังโดนฟันเป็นท่อน ๆ
เขาคิดว่าอยู่ห่างอู๋ไป๋ปลอดภัยกว่า จะได้ไม่เดือดร้อนตอนฟ้าผ่า ไอ้นี่ชอบหาเรื่องใส่ตัวไม่ใช่เล่น
อู๋ไป๋พูดอย่างสมน้ำหน้า "จ้าวกระบี่ผู้ยิ่งใหญ่ ถูกสาวอ้วนรังแก ฮิ ๆ..."
ไอ้เจ้าเล่ห์เฒ่านี่วันนี้ว่าเขาเป็นเสือผู้หญิง
งั้นก็ให้แกเป็นเสือบ้างสักครั้ง ที่สำคัญต้องเป็นเสือใส่รถถังด้วย