80: บรรพบุรุษทั้งหลาย วันนี้ก็ยังกลับตัวไม่สำเร็จหรือ

ตอนที่ 46 หนี

6 นาที· 1.4K คำ

หลินเผยเหวินก้มหน้าลง ราวกับถูกใครฟาดด้วยกระบอง

เขามองรองเท้าหนังเก่าคู่นั้นของตัวเองที่เปื้อนโคลนกับน้ำจนเต็ม หัวรองเท้าสึกจนซีดขาว

จู่ ๆ เขาก็นึกถึงวันก่อนที่แม่มาส่งผักถึงบ้าน หลี่ลี่ฟางไม่แม้แต่จะยอมให้แม่ก้าวเข้าประตู

หญิงชรายืนอยู่ด้านนอกตั้งนานกว่าสิบนาที สุดท้ายก็วางกระสอบป่านลงตรงธรณีประตูแล้วจากไป

ในกระสอบมีผักดอง วุ้นเส้นมันเทศอยู่ไม่กี่กำมือ แล้วยังมีผ้าเช็ดหน้าที่ห่ออะไรบางอย่างไว้อย่างมิดชิด

เขาไม่เห็นว่าข้างในผ้าเช็ดหน้าห่ออะไรไว้

ภายหลังหลี่ลี่ฟางรื้อออกมา เป็นเงินย่อยปะปนกันกองหนึ่ง มีทั้งเหรียญไม่กี่หยวนกับเศษเงินไม่กี่เหมา มัดไว้ด้วยหนังยาง

นางนับแล้วเบ้ปาก “มีแค่นี้เอง จะเอาไปไล่ขอทานหรือไง”

ตอนนั้นหลินเผยเหวินไม่ได้พูดอะไร

เขายืนอยู่ริมหน้าต่าง มองแผ่นหลังเล็กผอมของแม่หายลับไปตรงปลายตรอก

อากาศหนาวมาก

เขาไม่ได้เอาเสื้อผ้าหนา ๆ กลับไปให้แม่แม้แต่ตัวเดียว

จู่ ๆ เขาก็เอ่ยขึ้นว่า

“ลี่ฟาง เรื่อง...เสี่ยวเนี่ยน แม่ฉันไปหาลูกอีกแล้วหรือเปล่า”

หลี่ลี่ฟางกำลังคีบกับข้าวให้หลินชง ได้ยินเช่นนั้นมือก็ยังไม่หยุด

“มาถามฉันทำไม แม่คุณเคยมีวันไหนไม่ไปหาลูกบ้างล่ะ เด็กคนนั้นก็แค่ตัวกินเปล่า แม่คุณอยากจับแต่งออกไปตั้งนานแล้ว คนขายเต้าหู้ตรงถนนหลังตลาดในตำบลมาถามแล้วตั้งสามหน แม่คุณบอกว่ารอฝนหยุดก่อน จะพาคนไปดูตัว สินสอดก็คุยกันเกือบลงตัวแล้ว แปดร้อยหยวน”

เสียงอื้ออึงดังขึ้นในหัวหลินเผยเหวิน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป