เจียงเฉิงซานพาคนมา 8 คน แบ่งออกเป็น 3 สาย
4 คนตามเขาไปหาโจวปาเจี่ย
อีก 2 คนไปจับตาดูที่ซ่อนของพี่งู
ส่วนอีก 2 คนไปยังท่าเรือฝั่งตะวันออก เพื่อนัดพบกับคนที่จัดไว้ที่นั่นก่อนหน้านี้
ทางหน่วยงานในเมืองก็ประสานไว้แล้วเช่นกัน
โจวหมินเซิงพูดด้วยน้ำเสียงสงบผ่านทางโทรศัพท์ว่า
“ท่านนายกเทศมนตรีเกาบอกให้ดำเนินการตามกฎหมาย พวกคุณอย่าทำอะไรบุ่มบ่าม เจ้าหน้าที่ตำรวจจะให้ความร่วมมือ พอหลักฐานครบก็จับได้เลย”
โจวปาเจี่ยถูกดักจับที่ตรอกหลังหอเป่าจู
เธอออกมาทิ้งขยะกลางดึก พอเห็นชายแปลกหน้าหลายคนยืนอยู่ตรงปากตรอก ก็หันหลังวิ่งหนีทันที
คนของเจียงเฉิงซานไม่ได้ไล่ตาม แค่ปิดทางกลับเข้าไปในหอของเธอไว้
ประตูหลังหอเป่าจูมีเจ้าหน้าที่ตำรวจเฝ้าอยู่ โจวปาเจี่ยจึงถูกจับได้คาหนังคาเขาในตรอก
เธอยังคงด่าทอไม่หยุด ยืนกรานว่าตัวเองทำธุรกิจสุจริต และเงินก้อนนั้นที่กู้เหยียนติดค้างก็มีสัญญากู้ยืมเป็นลายลักษณ์อักษร
เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ต่อปากต่อคำกับเธอ เพียงแสดงหมายจับให้ดู
ส่วนพี่งูจัดการยากกว่าเล็กน้อย
เขาไม่ได้อยู่ที่ท่าเรือ แต่ไปบ่อนพนันใต้ดินแห่งหนึ่งทางตะวันตกของเมือง
เจียงเฉิงซานกับตำรวจนอกเครื่องแบบอีก 2 คนซุ่มรออยู่ที่ประตูหลังบ่อนนานกว่า 2 ชั่วโมง กระทั่งพี่งูเดินออกมาจากข้างใน ขึ้นรถตู้เก่าคันนั้น พวกเขาจึงลงมือ
รถถูกบีบให้หยุดบนถนนแคบช่วงหนึ่งที่ไม่มีไฟส่องทาง
พี่งูกระโดดลงจากรถหมายจะหนี แต่เจียงเฉิงซานเตะเข้าที่ข้อพับขาจากด้านหลัง เขาจึงล้มกลิ้งลงไปในคูน้ำเน่าเหม็นข้างทาง ตำรวจนอกเครื่องแบบทั้งสองคนรีบเข้าไปบิดแขนไพล่หลังแล้วใส่กุญแจมือ