80: บรรพบุรุษทั้งหลาย วันนี้ก็ยังกลับตัวไม่สำเร็จหรือ

ตอนที่ 44 ไสหัวไปห้องเก็บฟืน

6 นาที· 1.4K คำ

“เพราะงั้นคุณจะไม่เชื่อก็ได้ ไม่เป็นไร ฉันมีเวลาเหลือเฟือ จะอยู่ที่นี่สิบวัน หนึ่งเดือน หรือหนึ่งปีก็ได้”

“ฉันไม่ได้ต้องการให้คุณทำอะไรทั้งนั้น ขอแค่คุณอยู่ที่นี่ แล้วพักฟื้นให้ดีก็พอ”

“พอคุณเชื่อแล้ว ค่อยเรียกฉันว่าอาน้อย”

“ตอนนี้ยังไม่อยากเรียก ก็เรียกคุณหนูกู้ไปก่อน”

กู้เหยียนไม่พูดอะไร

เขายืนอยู่ตรงนั้น ดูราวกับต้นไม้เล็ก ๆ ที่กำลังโอนเอนไปมาตามแรงลม

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงเรียกเสียงเบาแสนเบาว่า

“...อาน้อย”

เสียงเรียกครั้งนี้ไม่เหมือนเมื่อวาน

ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความหวาน ไม่มีการประจบเอาใจ

มีเพียงเสียงที่เค้นออกมาจากลำคอ ลังเลและหยั่งเชิงอยู่เล็กน้อย

เหมือนคนที่ยืนอยู่บนผิวน้ำแข็งของแม่น้ำ ค่อย ๆ ยื่นเท้าออกไปแตะน้ำแข็งแผ่นแรกอย่างระมัดระวัง

กู้จิ้งฉือมองเขา ก่อนจะยิ้มขึ้นมาอย่างกะทันหัน

รอยยิ้มนั้นบางเบา แตะอยู่เพียงหางตา ทว่ากลับทำให้ใบหน้าทั้งใบดูอ่อนโยนลง

“อืม”

เธอรับคำ

จากนั้นก็หันกลับไปมองทะเลไกลออกไปอีกครั้ง ราวกับกำลังมองเส้นทางกลับบ้านที่เดินมาเนิ่นนานกว่าจะได้พบเห็นในที่สุด

กู้เหยียนยืนอยู่ด้านหลังเธอ ไม่ได้พูดอะไรอีก

แสงอรุณทอดเงาร่างสูงกับร่างเล็กลงบนพื้นระเบียง ทั้งสองเงาแนบชิดกันอย่างเงียบงัน

สายลมจากทะเลพัดมา พัดไล่ไอชื้นหยดสุดท้ายที่เขาซ่อนไว้ในแขนเสื้อให้จางหายไป

*

วันที่สองที่กู้เหยียนเข้าพักในคฤหาสน์ชมทะเล กู้จิ้งฉือเรียกเฉิงเย่ไปพบที่ห้องหนังสือชั้นสอง

“เตรียมตัวไว้ มะรืนนี้ออกเดินทาง ไปทางตะวันตกเฉียงใต้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป