ราตรีฤดูใบไม้ร่วงลึกล้ำ ทว่าทางทิศตะวันออกกลับเริ่มปรากฏแสงขาวราง ๆ
แสงอรุณสายหนึ่งค่อย ๆ ผุดขึ้นจากหมู่เมฆ
สวี่จิ้งหยางเพิ่งออกมาจากจวนกั๋วกงเวย
คนในครอบครัวล้วนไม่เป็นอะไร เพียงแต่ตกใจกันอยู่บ้าง
กั๋วกงเวยตกใจจนเป็นลมไปถึงสองครั้ง นับว่าเป็นผู้ไร้ความกล้าหาญที่สุดในหมู่พวกเขา ส่วนญาติคนอื่น ๆ ยังคงสงบสติอารมณ์ได้
เมื่อเห็นสวี่จิ้งหยางกลับมาในสภาพเสื้อผ้าเปื้อนเลือด คนจากเรือนใหญ่และเรือนสามต่างรีบเข้ามาซักถาม
เมื่อทราบเรื่องที่เกิดขึ้นในวัง ทุกคนก็พากันตกใจ
หรือว่าเกือบจะมีคนเปลี่ยนขึ้นเป็นฝ่าบาทแล้ว?
สวี่จิ้งหยางปลอบประโลมคนในครอบครัวเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยจากไป
ระหว่างทางที่รถม้าของนางกำลังกลับจวนองค์หญิง จู่ ๆ ก็ได้ยินหานลู่ผู้บังคับรถเอ่ยว่า “เอ๊ะ จวนองค์หญิงใหญ่เกิดไฟไหม้แล้ว”
สวี่จิ้งหยางเลิกม่านขึ้น มองไปยังที่ไกล
บริเวณที่ตั้งของจวนองค์หญิงใหญ่มีเปลวเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นระลอก
ดวงตาหงส์ของนางสงบนิ่งไร้คลื่น มีเพียงประกายดำสงบเยือกเย็น
จวนองค์หญิงใหญ่ที่สร้างขึ้นอย่างหรูหราฟุ่มเฟือย บัดนี้ก็กำลังจะมอดไหม้เป็นจุณ
ใต้พระราชอำนาจ จะให้นางสร้างหอตระหง่านขึ้นมาก็ได้ และจะทำให้นางพังทลายลงในชั่วพริบตาราวกับรังมดก็ย่อมได้
สวนโบตั๋นที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับการยกย่องว่าเป็นทิวทัศน์งดงามไร้ผู้ใดเทียบในเมืองหลวง บัดนี้ก็จะมลายไปในกองเพลิงครั้งนี้