ตอนที่ 586 ซวยไม่เลิก แต่ฟ้าผ่ากลางวันก็ยังมีดี

ปรมาจารย์หลิงกวงหาวหวอด เอ่ยว่า "ข้าจะจัดการข้าวสารให้ เธอต้มเสร็จแล้วค่อยกรองด้วยผ้าก๊อซ"

ลู่ซิงเฉินตอบ "ได้เลย ท่านปรมาจารย์!"

ในใจเธอกระวนกระวาย

นี่มันการหมักเหล้าที่ล้มเหลวตั้งแต่ยังไม่เริ่มแน่นอน!

เหตุใดปรมาจารย์หลิงกวงถึงได้หมดความอดทนถึงเพียงนี้?

เฮ้อ ซวยติดพันยังส่งผลถึงคนรอบข้าง ทำให้พวกเขาอารมณ์เสียไปด้วยงั้นหรือ?

แชทส่วนตัวจากเกาต้าฟู่มาแล้ว "เสี่ยวลู่ หลับยัง?"

ลู่ซิงเฉิน "ยัง!"

เกาต้าฟู่ "อา น่าสงสารเหมือนข้าเลย ตุ๊กตามาแล้ว นางนอนมากเกินไปตอนกลางวันเลยอยากเล่นกับข้า ง่วงจะตาย!"

ลู่ซิงเฉินถามด้วยความสงสัย "แล้วปู้ปู้ล่ะ?"

เกาต้าฟู่ "อยู่ข้างๆ นี่เอง อ้อ ใช่ เสี่ยวลู่ เธออยู่ที่ปรมาจารย์หลิงกวงหรือเปล่า? ข้าได้ยินปู้ปู้บอกว่า การเปิดตลาดใหม่สำคัญมาก ต้องเชิญ NPC มาตั้งแผงหรือเปิดร้านให้มาก ถ้าคนมาไม่พอ ตลาดอาจเปิดไม่ได้"

ลู่ซิงเฉิน "หา?"

เกาต้าฟู่ "ใช่ ถ้าเปิดตลาดครั้งแรก จำนวนคนตั้งแผงเปิดร้าน จำนวนคนเดินตลาด ยอดขายรวม และอื่นๆ ไม่ถึงมาตรฐาน หมู่บ้านจะถูกยึดคืน"

ลู่ซิงเฉิน "อะไรนะ?"

เธอเริ่มเข้าใจแล้ว ว่าทำไมชนเผ่าเซวียนหยวนถึงได้มั่นอกมั่นใจนักว่าเธอจะเปิดตลาดไม่ได้

ผู้เล่นรู้จัก NPC จำกัด ครั้งแรกที่เปิดตลาดย่อมมีคนมาไม่มากขนาดนั้น

เกาต้าฟู่กระซิบ "ข้าสงสัยว่า นี่คือสิ่งที่ปรมาจารย์หลยจินจงใจให้ปู้ปู้บอกข้า เสี่ยวลู่ เธอต้องระวังให้มากนะ!"

ลู่ซิงเฉินมีกะจิตกะใจขึ้นมา "ปู้ปู้พูดอะไรอีก?"