ลู่ซิงเฉินเก็บข้าวของเล็กน้อยแล้วไปที่หมู่บ้านเหมยอวี่
ตอนนี้ หมู่บ้านเหมยอวี่เป็นระเบียบและสะอาด
เพราะหมู่บ้านเหมยอวี่มีต้นไม้และพืชเขียวขจีมากมาย ร้านค้าเริ่มต้นจึงใช้โทนสีแดงขาวสลับกัน หน้าร้านแต่ละแห่งมีหลังคาขนาดใหญ่ ซึ่งบังฝนละอองได้พอดี ให้ลูกค้าได้ค่อย ๆ เลือกชม
ทางใต้ของลำธารเหยียนอวี่เป็นแผงขายของ ไม่ใช่ร้านค้า แต่หน้าแผงแต่ละร้านมีร่มขนาดใหญ่ ร่มก็เป็นสีแดงขาว เพียงแต่สีอ่อนลงมาก ดูไม่ฉูดฉาดเท่าสีร้านค้า
ร่มมีขนาดใหญ่
กันเม็ดฝนประปรายที่ตกลงมาเป็นบางครั้ง
ริมทางมีแปลงดอกไม้ ผ่านไปอีก 24 ชั่วโมง ดอกไม้ในแปลงสูงขึ้นถึงสามสี่สิบเซนติเมตร ใบเขียวชอุ่ม เริ่มมีดอกตูมหลากสีโผล่ออกมาเป็นจุด ๆ
ใกล้จะบานแล้ว
เมื่อวานนี้ ลู่ซิงเฉินให้คนกวาดทำความสะอาดที่นี่ทั้งหมด เรียบร้อยดี
แผ่นหินเขียวถูกปูไว้อย่างเป็นระเบียบและราบเรียบ ฝนโปรยปรายดั่งเส้นไหม ถนนหินเขียวชุ่มชื้น
ลู่ซิงเฉินเดินมาตลอดทาง รู้สึกพอใจมาก
ผู้คนสัญจรไปมาบนถนน ดูรีบร้อน คือกลุ่มของฉินอู๋ชวนและเว่ยหลินที่มาช่วยงาน ยังมีกลุ่มของปาอู่และปาลิ่วที่ทำงานอยู่ตลอด
ลู่ซิงเฉินเดินมาถึงโรงเตี๊ยม เห็นว่าโรงเตี๊ยมซิงเฉินสร้างเสร็จแล้ว
รูปแบบสถาปัตยกรรมคล้ายกับร้านค้า ต่างเพียงไม่ใช้โทนสีแดงขาว แต่เป็นสีแดงชาดโบราณและสีเขียวไผ่ ในลานเล็ก ๆ กวาดสะอาดแล้ว ศาลามีน้ำชาตั้งไว้ด้วยซ้ำ
นี่เป็นผลงานของเกาต้าฟู่ที่นำเหยียนเสี่ยวหลินและเซี่ยเสี่ยวอวี่เป็นต้น
ลู่ซิงเฉินตั้งใจไปดูห้องพัก
ในห้องมีโต๊ะเก้าอี้พื้นฐาน เตียง ที่นอน ผ้าปูที่นอน ผ้าม่าน และอื่น ๆ ครบครัน ล้วนเป็นสีอ่อน