จีซื่อจิ่วพยักหน้ารัว: "ดีเลย ๆ!"
ขอแค่มีของกินก็พอ!
จีซื่อจิ่วทนไม่ไหว หันหลังจะเดินไปหาอาจารย์ทันที
จีเอ้อร์ฉือซานตามไปติด ๆ
ผ่านไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ปรมาจารย์ปาปูและปรมาจารย์จีวอก็มาด้วยกัน
ปรมาจารย์ปาปูลนลานจนอยู่ไม่สุข สิวบนหน้ายังไม่ยุบเลย เขาแทบจะกระโดดพรวดพราดมาเลยทีเดียว
พอมาถึง เขาก็ชี้นิ้วใส่ลู่ซิงเฉินอย่างเดือดดาล: "ลู่ซิงเฉิน จะไม่ให้ตำแหน่งแรกแก่เจ้าแก่จีวอทำไม หา?"
ปรมาจารย์จีวอตะโกนตามหลัง: "อย่าเอะอะ ๆ หนูน้อยปาปู ข้าไม่สนใจหรอกเรื่องนั้น ต่อให้เป็นตำแหน่งสุดท้ายก็ได้"
ลู่ซิงเฉินรีบพูด: "เรื่องพวกนี้คุยกันได้หมดค่ะ"
นางชี้: "ร้านแรกทางทิศตะวันตกของลำธารเล็กทางเหนือของถนนเยียนอวี่จงลู่ เป็นร้านของปรมาจารย์เหลยจิน หากปรมาจารย์จีวออยากได้ ร้านของปรมาจารย์เหลยจินก็จะย้ายไปอยู่ในตำแหน่งที่สอง"
ปาปูตะลึง: "เหลยจิน?"
เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง: "ก็ได้ ร้านปรมาจารย์เหลยจินอยู่อันดับหนึ่ง ก็ได้ ว่าแต่ทางทิศตะวันออกล่ะ? ร้านแรกทางทิศตะวันออกก็ยังว่างอยู่นี่?"
ลู่ซิงเฉิน: "ร้านแรกทางทิศตะวันออกเป็นร้านเสื้อผ้าของปรมาจารย์หลิงกวง..."
"หา? หลิงกวงยังมีเสื้อผ้าขายอีกเหรอ?" ปรมาจารย์ปาปูอุทาน "นางไม่ได้ทำเสื้อผ้ามานานแค่ไหนแล้ว!"
ลู่ซิงเฉินยิ้ม: "แน่นอนค่ะ ตำแหน่งของปรมาจารย์เหลยจินและปรมาจารย์หลิงกวงยอมให้ได้ทั้งนั้น ขอแค่ราคาเสนอมา...สูงพอ!"
ปรมาจารย์ปาปูไม่พอใจ: "ลู่ซิงเฉิน ตลาดของเจ้ายังไม่รู้ว่าจะเปิดได้หรือเปล่าเลย จะหาเงินแล้วรึ?"
ลู่ซิงเฉินมั่นใจเต็มเปี่ยม: "ตลาดของฉันต้องเปิดได้แน่นอนค่ะ!"
ปรมาจารย์ปาปู: "เหอะ คุยโต!"
ลู่ซิงเฉินพูดเรียบ ๆ: "แล้วแต่ท่านเถอะค่ะ ยังไงซะ ถนนเยียนอวี่จงลู่ทางเหนือของลำธารเล็กก็เป็นเส้นทางที่ใกล้ทางเข้าที่สุด ทั้งยังเป็นศูนย์กลางของตลาด ตรงนี้ต่อไปจะเป็นถนนปรมาจารย์ มีเพียงผู้ที่มีสถานะเหมาะสมเท่านั้นถึงจะมาเปิดร้านที่นี่ได้!"