ครู่ต่อมา เสวียนหยวนป้าเทียนกล่าวว่า "ข้าเปลี่ยนไปใช้การ์ดแชทข้ามเซิร์ฟเวอร์ระดับสูงแล้ว เจ้าส่งหีบสมบัติหินดำมาให้ข้า ข้าจะบอกวิธีหากุญแจให้"
เติ้งเหวินปินมองไปที่ลู่ซิงเฉิน
ลู่ซิงเฉินจ้องเขากลับอย่างเย็นชา
เสวียนหยวนป้าเทียนฉลาดไม่เบา รู้จักขอหีบสมบัติหินดำไปก่อน กลัวเติ้งเหวินปินจะยึดไปคนเดียวสินะ?
เติ้งเหวินปิน: "ไม่ได้ ข้าจะไปเชื่อใจเจ้าได้อย่างไร?"
เสวียนหยวนป้าเทียนย้อนถามทันควัน: "แล้วข้าจะเชื่อใจเจ้าได้อย่างไร?"
หลานหลานกระพือปีกปริบ ๆ จ้องเขม็งด้วยแววตาดุดัน คุณย่าลับมีดคร่ำเคร่ง อาฆาตรุนแรง
เติ้งเหวินปินนึกถึงความทรมานที่เพิ่งได้รับมาใจสั่นระรัว กัดฟันพูดว่า "เสวียนหยวนป้าเทียน ลู่ซิงเฉินยังไม่ตายนะ! เจ้าจะบอกวิธีหากุญแจให้ข้าหรือไม่? ถ้าไม่บอก ข้าจะยกหีบสมบัติหินดำให้ลู่ซิงเฉินเดี๋ยวนี้!"
เติ้งเหวินปินยิ้มเหยียด: "ถึงลู่ซิงเฉินจะเจ้าเล่ห์ แต่อย่างน้อยข้าก็ได้ส่วนแบ่งสมบัติ 20% ไม่ใช่หรือ?"
เสวียนหยวนป้าเทียนร้อนรน: "เติ้งเหวินปิน ลู่ซิงเฉินเป็นศัตรูที่ฆ่าพ่อของเจ้านะ!"
เติ้งเหวินปิน: "แล้วยังไงล่ะ? นิสัยของนางยังไว้ใจได้มากกว่าของเจ้าอีก!"
เติ้งเหวินปินหมดความอดทน: "จะบอกไม่บอก? ไม่บอก? ลาก่อน!"
เขากำลังจะตัดสายสนทนา
เสวียนหยวนป้าเทียนเดือดเป็นฟืนเป็นไฟ
เขารีบพูดว่า "เดี๋ยว! เอาล่ะ ข้าจะชี้ทางให้สามทาง: 1. ค้นหาบริเวณใกล้โครงกระดูก; 2. ค้นหาบริเวณใกล้ห้อง; 3. ดูว่ามีหีบอีกใบหรือไม่"
เป้าหมายของเขาคือสกัดไม่ให้ลู่ซิงเฉินได้เหรียญทองเพิ่มขึ้นอีก นี่คือวัตถุประสงค์ที่ต้องทำให้สำเร็จ
ถึงสมบัติทั้งหมดนี้จะตกไปอยู่กับเติ้งเหวินปิน ก็ยังดีกว่าตกไปอยู่ในมือลู่ซิงเฉิน