แต่งงานเย็นชาห้าปี ฉันหนีไปแล้วนายจะบ้าอะไร

ตอนที่ 173 ผมคือกาเบรียล รอสซี

6 นาที· 1.5K คำ

ฝูงชนเริ่มฮือฮาขึ้นมา

ทุกคนต่างเคยได้ยินชื่อเสียงของคุณรอสซีมานานแล้ว แต่คนที่เคยเห็นตัวจริงกลับมีน้อยนิด

สายตาของเหล่าผู้ทรงอิทธิพลระดับสูงหลายคนหันไปจับจ้องเจี่ยนหล่านแล้ว

เจี่ยนหล่านมาไห่เฉิงย่อมไปเยี่ยมเยียนตระกูลเหล่านี้ก่อน แต่ด้วยสถานะของคนเหล่านั้น ไม่มีทางมาร่วมวงคึกคักอยู่ตรงนี้ จึงได้แต่นิ่งเงียบมาตลอด

ท่ามกลางเสียงพูดคุยอื้ออึง มีทั้งเสียงวิพากษ์วิจารณ์ เสียงคาดหวัง และเสียงตะโกนอย่างตื่นเต้นของพวกพ้องลั่วอวี่เฉิง

“อวี่เฉิง เสี่ยวรอสซีใกล้จะออกมาแล้ว”

“ใช่แล้ว อวี่เฉิง แค้นที่โดนตบสองฉาดคราวนี้จะได้ชำระแล้ว!”

“นั่นสิ เสี่ยวรอสซีต้องช่วยจัดการให้เธอแน่! ไล่คนพวกนี้ออกไปให้หมดเลย!”

เวินถิงเยี่ยนกับอาเหวินฟังแล้วรู้สึกแปลกใจ เสี่ยวรอสซีเกี่ยวข้องอะไรกับลั่วอวี่เฉิงกัน?

ลั่วอวี่เฉิงหลบสายตาพวกเขา มือกุมแก้มไว้ ไม่พูดอะไรสักคำ

ทุกคนต่างตั้งตารอ แต่เสี่ยวรอสซีกลับไม่ปรากฏตัวบนเวทีเสียที

ไม่ใช่ว่าเสี่ยวรอสซีจงใจไม่ยอมออกมา แต่ตอนนี้คนขวางอยู่ตรงหน้าแน่นขนาดนี้ เขาฝ่าออกไปไม่ได้จริง ๆ พวกนั้นจึงมีเวลาถกเถียงกันอยู่ตรงนี้

จนกระทั่งบอดี้การ์ดแหวกฝูงชนเปิดทาง เจี่ยนหล่านถึงเดินไปข้างหน้าได้

แน่นอนว่าเขาจูงมือเจี่ยนจือไปด้วย

“นี่ พวกคุณจะไปไหน? อย่าเดินเพ่นพ่านให้ขายหน้า นี่ไม่ใช่ที่ของพวกคุณ...”

เสียงของลั่วอวี่เฉิงยังดังมาจากด้านหลัง ทว่าเจี่ยนหล่านจูงมือเจี่ยนจือในชุดเดรสสีแดงทับทิม มุ่งหน้าไปทางฉีโหลวจื้อแล้ว

“เจี่ยนจือ!” เวินถิงเยี่ยนเอื้อมมือไปคว้ามือเธอ แต่แม้แต่ชายกระโปรงก็ยังแตะไม่ถึง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป