แววตาของเว่ยหลิงเจ๋อดุดันเกินไป แม่สื่อจางถูกมองจนเหงื่อเย็นซึมไปทั้งตัว รู้สึกประหนึ่งศีรษะหล่นจากบ่าแล้ว
แต่นางไม่เคยพบเห็นคุณชายสูงศักดิ์ผู้นี้ ไหนเลยจะพูดได้ว่าล่วงเกิน เหตุใดคุณชายผู้นี้จึงจ้องมองนางเช่นนี้
หรือว่าจะเป็นเพราะชุนสี่
หากสามารถเกี่ยวดองกับตระกูลมั่งคั่งสูงศักดิ์เช่นนี้ได้ เหตุใดยังต้องมาหานางให้เป็นสื่อเล่า นี่มิใช่สมองมีปัญหาหรือ
ขณะแม่สื่อจางกำลังคิดฟุ้งซ่าน ก็เห็นคุณชายสูงศักดิ์ผู้นั้นลงจากรถม้าด้วยท่าทีดุดัน ฉับพลันนั้นก็หันหลังวิ่งหนี
เว่ยหลิงเจ๋อมีสีหน้าเขียวคล้ำ เขายังคงไม่ยอมเชื่อว่าชุนสี่จะแต่งงานกับผู้อื่นจริง เดินก้าวใหญ่มาถึงบ้านของชุนสี่
ในลานบ้าน บิดามารดาสกุลโจวกับหวังชื่อกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เพื่อนบ้านซ้ายขวาที่มาดูความครึกครื้นก็ไม่น้อย บนโต๊ะเล็กวางน้ำชาและเมล็ดแตงโม มีเปลือกเมล็ดแตงโมถูกแทะทิ้งเกลื่อนพื้น
บิดามารดาสกุลโจวนำส่งไก่ตัวผู้ขนมันเงางามสองตัว ข้าวสารน้ำมันแป้ง และผ้าอีกเกือบสิบพับ บนโต๊ะยังมีถาดใบหนึ่ง ใส่กำไลทองคำหนึ่งวง
กำไลนั้นบางมาก มูลค่าเมล็ดแตงทองคำที่เว่ยหลิงเจ๋อมักใช้เป็นรางวัลแก่บ่าวยังมากกว่านี้เสียอีก แต่ผู้คนเต็มลานต่างพากันชมว่ากำไลวงนี้ชุนสี่ช่างโชคดีนัก บิดามารดาสกุลโจวและหวังชื่อยิ่งยิ้มจนปากแทบจะหุบไม่ลง
ทว่าบรรยากาศครึกครื้นกลับหยุดชะงักลงทันทีหลังจากเว่ยหลิงเจ๋อปรากฏตัว
รอยยิ้มบนใบหน้าหวังชื่อแข็งค้าง ในใจควบคุมความหวาดหวั่นไม่ไหว
คุณชายใหญ่เว่ยจู่ๆ ก็มาที่นี่ได้อย่างไรกัน
ชุนสี่บอกว่าทำให้คนผู้นั้นขุ่นเคืองใจถึงที่สุดแล้วมิใช่หรือ หรือว่านางจะถูกหลอก
บิดามารดาสกุลโจวยิ่งตกตะลึงสงสัย