ฮูหยินน้อยของพ่อม่าย

ตอนที่ 84 คืนชีพ

6 นาที· 1.5K คำ

หลังทานอาหารเช้าเสร็จ เหลียงเหวยหมินก็พาพวกเขาไปเยี่ยมโรงทานในเมืองจริงดังว่า

ผ่านเหตุอุทกภัยมากว่าครึ่งปีแล้ว ภายในโรงทานมีผู้อพยพไม่มากนัก และแต่ละคนสวมใส่เสื้อผ้าสะอาด พอเห็นเหลียงเหวยหมินก็คุกเข่าโขกศีรษะขอบคุณไม่หยุด

"พวกเจ้าควรขอบพระทัยฝ่าบาทและราชสำนัก ข้าผู้นี้เพียงรับเบี้ยหวัดช่วยราชสำนักจัดการธุระเท่านั้น"

เหลียงเหวยหมินไม่ถือตนว่ามีบุญคุณ กลับปฏิบัติต่อผู้อพยพเหล่านี้อย่างอ่อนโยนและใกล้ชิด

เสิ่นชิงยวนมองดูเขาเสแสร้ง แต่ไม่เปิดโปง

ในเมืองมีโรงทานรวมสิบสามแห่ง จนยามพลบค่ำพวกเขาจึงมาถึงโรงทานสุดท้ายทางตะวันตกของเมือง

โรงทานนี้ดัดแปลงมาจากศาลเจ้าประจำเมือง มีผู้อพยพมากกว่าเดิมเล็กน้อย เพิ่งถึงหน้าประตูก็ได้กลิ่นเหม็นคลื่นเหียน

เหลียงเหวยหมินขมวดคิ้ว กำลังจะแนะนำเสิ่นชิงยวนว่าอย่าเข้าไป ฝูงชนก็มีผู้หนึ่งพุ่งพรวดออกมา

"คนมาแล้ว เป็นมือสังหาร!"

เหลียงเหวยหมินตกใจร้องตะโกน หลบหนีรวดเร็ว เสิ่นชิงยวนก็ถอยหลังสองก้าว ปกป้องชุนสี่ไว้ข้างหลัง ชิงซูถือดาบก้าวขึ้นหน้า ใช้เท้าเตะคนผู้นั้นปลิวออกไป

คนผู้นั้นถูกเตะกระเด็นล้ม หมอบอยู่กับพื้นสักพักก่อนจะเอ่ยเสียงดังว่า "ท่านเฉิน ข้าคือหว่านเหนียงนะ ท่านจำข้าไม่ได้แล้วหรือ?"

ท่านเฉิน?

ท่านผู้ใหญ่มีหนี้รักค้างคางอกหรือ?

ชุนสี่ทนไม่ไหวโผล่ศีรษะออกมาจากด้านหลังเสิ่นชิงยวนอยากเห็นให้ชัดขึ้น ครู่ต่อมาก็ได้ยินเสียงตะลึงพรึงเพริดของชิงซูว่า "คุณชายภรรยาน้อย เหตุใดจึงเป็นท่าน?"

คุณชายภรรยาน้อย?

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป